| ☆Dear☆ディア☆'s profile☆DeaR☆ディア☆PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 23 "Chanel"--My HG of Pressed Powderในที่สุด...
ในที่สุด......
ชั้นก้อหามันเจอแล้ว
ไม่เสียแรงเลยที่อุดส่าค้นคว้าสืบเสาะหาข้อมูลมาหลายอาทิตย์
หลังจากที่สับสนในตน ลังเลใจ จนเกือบง่อย ไม่รู้ว่าจะเอายังไง
ในที่สุดวันนี้ก้อตัดสินใจได้ และไปซื้อมาไว้เปนที่ครอบครองแล้วเรียบร้อย
"แป้งพัฟ ชาแนล"
แป้งที่ดีที่สุดในโลกของเดียร์
กรี๊ดดดดดดด ขอกรี๊ดอีกที กรี๊ดดดดดด
ที่กรี๊ดนี่ไม่ใช่อะไรหรอก เพราะกว่าจะเลือกซื้อแป้งพัฟตลับใหม่ได้ ทำเอาเราปวดหัวสมองอันง่อยๆมาหลายอาทิตย์แล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า
แป้งอันเก่าที่ใช้อยู่มันจะหมดแล้ว จิงๆก้อชอบนะ ใช้ดี ไม่มีอะไร
แต่ แป้งออริจิ้น มันไม่มีรีฟิลอ่ะ หมดทีไร ต้องซื้อใหม่ทั้งตลับ แบบว่าเปลืองตลับมากๆ
เลยหาเรื่องจะเปลี่ยนยี่ห้อ (ซะงั้น)
ความจิงเราเปนคนไม่ค่อยแต่งหน้า ไม่ได้ชอบซื้อเครื่องสำอางอะไรขนาดนั้น
ที่ใช้ๆอยู่ก้อแบบ แม่เลือกให้บ้าง นู่นนี่นั่น
เราเลยไม่มีความรู้อะไรเรื่องการเลือกเครื่องสำอางเอาซะเลย
เลยไปถามๆชาวบ้านดู ว่ามียี่ห้ออะไรเด็ดดวงโบแดง ใช้แล้วหน้าเด้งเฮงๆบ้าง
จากการสำรวจแล้ว พบว่า (ทำไมต้องทำเหมือนสวนดุสิตโพล ยังไงยังงั้นเลยกรู)
ยี่ห้อ ป้าลอ หรือ ลอร่า เมอร์ซิเออร์ ได้รับคำกล่าวขานเลื่องลือนัก ว่า ใช้แล้วเด้งเช้งวับ หน้าใสกิ๊งเหมือนไม่ได้ทาอะไรเลย
ได้ยินดังนั้น ธันญารีบดิ่งไปเคาน์เตอร์ลอร่าเพื่อสำรวจว่าจิงแท้แค่ไหน
พี่เค้าก้อบอกว่า แป้งฝุ่นตัวที่เค้าบอกกันว่าดีน่ะ ดีมากๆ ขายดีสุดๆ แต่ปัญหาคือ มันเหมาะสำหรับทาหลังรองพื้น
ง่อยเลย
ธันญาไม่ได้ใช้รองพื้น และไม่อยากใช้ด้วย รู้สึกว่า แก่ไปป่าว แถมต้องล้างออกมากมาย วุ่นวายเกิน
พี่เค้าบอกว่า ถ้าไม่ทารองพื้นก่อน แป้งนี่ก้อแทบจะไม่มีประโยชน์เลย เหมือนแป้งที่ทาตอนอยู่บ้านมากกว่า
เอ่อะ พี่คะ แป้งลอร่า กระปุกละพันสาม ทาอยู่บ้านหรอคะ คือ อยู่บ้านหนูทาแป้งเด็กจอนสันก้ออยู่แล้วค่ะพี่
พี่เลยเอาแป้งอีกตัวที่เปนพัฟที่ผสมรองพื้นให้ลอง
โอ้ว เนื้อแป้งมันนิ่มมาก พระเจ้าจอร์จจิงๆ เพราะเหนว่าผสมผงแป้งแคชเมียร์อะไรไม่รู้ ไฮโซสุดๆ
ทาเส็ด วิ้งๆ สวิงกิ้ง หลั่นล้ามาก ผ่านไปสองสามชั่วโมงแล้ว หน้ายังเด้งอยู่เลยอ่ะ
ชอบเลย แป้งตลับนี้
ก้อบอกพี่เค้า เด๋วจะลองไปดูยี่ห้ออื่นอีกหลายๆอัน ถ้าไม่มีอันไหนถูกในแล้วจะกลับมาสู่อ้อมอกป้าลอร่านะคะ
จากนั้นเราก้อจัดการเข้าเนต ตะลุยอ่านเวบวิจารณ์เครื่องสำอางแบบรัวๆเลย เพื่อหาข้อมูลว่า มีแป้งอะไรที่น่าซื้ออีก
อ่านไปอ่านมา เริ่มเจอข้อเสียของแป้งป้าลอ
ที่เค้าว่ากันก้อคือ แป้งมันดีตรงที่เบา บาง ทำให้หน้าดูเปนธรรมชาติก้อจิง แต่บางทีก้อบางเวอร์ซะจนไม่ปิดอะไรเลย ทาไม่ทามีค่าเท่ากัน
อีกอย่างที่เปนปัญหาสุดๆคือ แป้งน้อยมากกกกกกกก จะน้อยไปไหน เจ็ดกรัมเองอ่ะ พันเจ็ดร้อยบาท
ไม่ปล้นกันไปหน่อยหรอป้า เจ็ดกรัม คนบ่นกันเยอะมากว่าใช้เดือนเดียวก้อหมดแล้ว รัวๆเลยอ่ะ
เริ่มลังเล อืมมม แป้งมันก้อวิ้งดีอ่ะ ชอบเหมือนกัน แต่ถ้าแพงปานนั้นแล้วยังต้องซื้อบ่อยๆอีก จะดีหรอ
เริ่มเปี่ยนใจ
อ่านไปอ่านมา ไปเจอยี่ห้อนึงที่ร่ำลือกันว่า ชนะเลิศสุดๆ
นั่นคือ ชาแนล
ถึงขนาดบอกว่า ดีกว่าลอร่าแบบเอาหัวเปนประกันเลย
เราก้อแบบ ลอร่านี่ก้อวิ้งได้ใจแล้ว มีวิ้งกว่านี้อีกเราะ
ต้องพิสูจน์
เมื่อวันเสาร์ไปเดินเอมโพเรี่ยม เลยแวะไปเคาน์เตอร์ชาแนล ไปด้อมๆมองๆ(ยังกะจะขโมยเค้าเลยทีเดียว)
พี่เค้าเลยแบบ ลองแป้งดูไม๊คะ แล้วก้อทาให้เราที่หลังมือ
แป้งมันก้อเบาอ่ะ พอๆกะลอร่าเลย เห็นว่าผสมรองพื้นมากกว่า แต่รู้สึกชอบพอๆกัน
ถามว่า เท่าไหร่คะ
ตอบ สองพันหนึ่งค่ะ
อึ้งแด๊กส์ แด๊กส์ แด๊กส์ (เอคโค่)
โห แพงไปป้ะเนี่ย แพงไปไหนจ๊ะ แป้งตลับเดียว
แต่ดูปริมาณแล้ว สิบห้ากรัม ฮ่ะ
ด้วยการคำนวนจากสมองกลชื่อโจตะ คำนวนได้ว่า กรัมละร้อยกว่าบาท ในขณะที่ แป้งลอร่า กรัมละสองร้อยสิบบาท (เฉือนกันเป็นกรัมเลยนะ)
แบบนี้ก้อไม่ต้องคิดแล้วสินะ ว่าจะซื้ออันไหน
วันนี้ได้ฤกษ์ เราก้อออกไปชอปปิ้งทันที ที่เซนทรัลชิดลม พร้อมบัตรส่วนลดที่ตกลงจะเอาไปแลกกะมะปราง
เรื่องมีอยู่ว่า เรามีบัตรลดสามสิบเปอร์เซนต์ที่ได้สิทธิ์ไปจับเพราะเปนลูกค้าเซเรเนดอะไรเนี่ยแหละ
แล้วได้มา ยังไม่รู้จะเอาไปซื้ออะไรเลย
เล่าให้มะปรางฟัง มะปรางบอกว่า อยากได้บัตรลดสามสิบจัง จะเอาไปซื้อกระเป๋าจูซี่
เราก้อแบบ งั้นให้มะปรางละกัน ไงๆกระเป๋าก้อเพิ่งซื้อ คงไม่ซื้ออีกอ่ะ
แล้วมะปรางบอกว่า งั้นเอาบัตรสิบห้าเปอร์เซนต์ของมะปรางมาแลกละกัน เพราะเคาน์เตอร์เครื่องสำอางลดสูงสุดสิบห้า
เราก้อ โอ้ว ดีเลย หลั่นล้า
ได้บัตรลดมา เราก้อดีใจ รีบดิ่งไปเคาน์เตอร์ชาแนล
พี่เค้าทาแป้งให้ด้วยล่ะ
โอ้ววว โอ้ววว อะไรกันนี่
วันนี้ไม่ได้แต่งหน้าออกไป กะไปทาแป้งใหม่เต็มที่
หน้าเห่ยๆที่ไม่ได้แต่งของเรา วิ้งวั้งขึ้นมาทันที
พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก ไม่อยากจะเชื่อเลยยยยยย
ซื้อแบบไม่ลังเลเลยค่ะ รัวมากๆ
หยิบตังค์ออกมา พร้อมบัตรส่วนลด เตรียมซื้อเต็มที่
พี่พนักงานยิ้มให้เรา พร้อมกับพูดว่า
"น้องคะ ชาแนลไม่ร่วมรายการค่ะ ไม่รับส่วนลดใดๆทั้งสิ้น"
.................................
ขอหน่อยเหอะ
ห๊าสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส์
แล้วกรูไปฝ่าฟันเอาบัตรส่วนลดมาเพื่อออออ
สรุป ใช้เซนทรัลการ์ดลดไป ห้าเปอร์เซนต์ (โห ตั้งห้าเปอร์เซนต์เชียว ลดเยอะมากกกกก)
แต่ทำไงอ่ะ เราอยากได้ก้อต้องซื้อ
ซื้อเสด หน้าซีด ตัวลีบ เลือดจางไปตามระเบียบ
แต่เราไม่ยอมฮ่ะ เรารีบเข้าห้องน้ำ จัดการทาแป้งใหม่ แต่งหน้ามันซะเลย
โอ๊ยยย ยิ่งทายิ่งชอบอ่ะ แป้งอะไรเนี่ย มันจะเวอร์ไปไหน ทาแล้วเนียนอ่ะ ได้ใจมาก
หลั่นล้า หลั่นล้า
ดีใจมากที่ตัดสินใจซื้อแป้งอันนี้
เราขอมอบตำแหน่ง My Holy Grail of pressed powder ให้กับแป้งชาแนลตลับนี้ไปเลยฮ่ะ
หลังจากนั้นพี่โจเลิกงานก้อมาหา เดินช้อปต่อ ทั้งของๆตัวเองและของขวัญวันตรุษจีนของพีโจที่จะให้แม่และญาติๆเค้า
ช้อปไปหลายอย่าง เราก้อได้ไปจับคูปองอีก ห้าใบ
จับมา ห๊าส์ สิบเปอร์เซนต์ซะสี่ใบละ ได้สิบห้าเปอร์เซนต์มาใบนึง
เฮ้อ ง่อยจิงๆ
เอาล่ะ อัพมายาวโคดด้วยความเพ้อเจ้อ เพราะดีใจที่ได้ของถูกใจมาครอบครอง
กลับมาสู่โลกความเปนจริงที่ยังมีรายงานอีกบาน เรียงความอีกเพียบ ทั้งอังกิด ญี่ปุ่น
โลกเราช่างโหดร้ายจิงๆ ฮือๆ
January 17 Japan Foundationวันพุธเปนวันที่ติ่งได้ใจมาก
มีเรียนคอมโปคาบเดียว บ่ายโมง
คือ ออกจากบ้านมา ชั่วโมงเดียว ก้อกลับละ
ปกติด้วยความขี้เกียดของธันญา ก้อจะดิ่งกลับบ้านมานอนเลย
แต่วันนี้ คิดถึงแจแปนฟาวขึ้นมา เลยแวะไปซะหน่อย
ความจิง ไม่ใช่ว่าไม่ได้ไปนานนนแล้วซะเมื่อไหร่ ไปอยู่ทุกอาทิด เพราะเรียน
แต่ไม่ได้ไป "ดื่มด่ำ" กับแจแปนฟาวแบบจิงๆจังๆนานแล้ว
เมื่อก่อนตอนเรียนคอร์สญี่ปุ่นรวม เรียนวันพรึหัด จะรีบไปเพื่อดูวีดีโอ
ดูได้ดูดี การ์ตูนจิบลิ หนัง ละครเป็นตอนๆ ดูทุกอย่าง ติดงอมแงม
แล้วทุกวันศุกร์ถ้าว่าง ก้อจะไปดูหนังญี่ปุ่นที่เค้าฉายที่ห้องประชุม
หนังดีๆทั้งนั้นเลย ค่อนข้างเก่าแล้วก้อหาดูยาก เมื่อก่อนจะไปดูบ่อยๆ
แต่ตั้งแต่เปี่ยนไปเรียนคอร์สแกรมม่า ก้อย้ายมาเรียนวันศุกร์ ตรงกะวันฉายหนัง
ก้อเลยอดดูเลย เพราะหนังมันเริ่มพร้อมเวลาเรียน
แงๆ เสียจายยย
เรียนจบคอร์สนั้นก้อเปี่ยนมาเรียนดราม่า เผื่อไม่ใช่วันศุกร์ จะได้ไปดูหนัง
แต่ดราม่าก้อวันศุกร์เหอะ
อดดูอีกตามระเบียบ
เลย "ดื่มด่ำ" ได้แค่วีดีโอ ดีวีดี แล้วก้อทีวีหน้าห้องสมุด
ชอบอ่ะ ชอบที่นั่นมากๆ
พอรู้สึกไม่สบายใจทีไร ไปที่นั่นแล้วรู้สึกดีขึ้นทุกทีเลย ไม่รู้ทำไม
โดยเฉพาะกลิ่น พอลิฟต์เปิดมาชั้นสิบ กลิ่นห้องสมุดลอยมาก็รู้สึกดีแล้ว แปลกดี
เอนเอชเคที่ฉายอยู่หน้าห้องสมุด ก้อชอบไปนั่งดู
จิงๆที่บ้านก้อมี แต่รู้สึกไปนั่งดูที่นั่นมันได้บรรยากาศมากกว่า ฮ่าๆๆ
สรุปว่า เปนที่นึงในกรุงเทพที่ชอบไป
ต้องไปคนเดียวด้วยอ่ะ มันจะรู้สึกสงบดี สบายใจ ได้คิดอะไรคนเดียว
เปนสถานที่แห่งความทรงจำกับพี่โจด้วยนี่นะ อิอิ
วันนี้เราก็ดูดีวีดีเรื่อง ยูเมะ หรือ ความฝัน ของผู้กำกับคุโรซาว่า อากิระ
เคยดูแล้วตอนอยู่ญี่ปุ่น โฮสพ่อเช่าดีวีดีมาให้ดู เพราะมีฉากนึงไปถ่ายที่จังหวัดนากาโนะ ที่โฮสพาไปเที่ยวมา
เปนหนังที่เข้าใจยาก แบบ อารมณ์อาร์ตและปรัชญาเต็มเปี่ยม
เรื่องไม่ต่อกัน เปนแต่ละความฝันที่ผู้กำกับเค้าเคยฝัน แล้วเอามาทำเป็นหนัง
เอามาดูอีกรอบ เข้าใจกว่าเดิมเยอะเหมือนกัน เพราะฟังออกแล้ว ฮ่าๆๆ
มีหนังหลายเรื่อง ทึ่กลับมาจากญี่ปุ่นแล้วเอามาดูใหม่ เพราะตอนนั้นฟังไม่ออก เลยไม่รู้เรื่อง
แต่เรื่องนี้ ชอบความฝันสุดท้ายที่ไปถ่ายที่นากาโนะ
เปนที่ๆไปแล้วไม่เคยลืมเลย
ธรรมชาติสวยมาก น้ำใสเห็นก้นแม่น้ำ ดื่มได้ด้วย เย็นเฉียบ
ภูเขาก้อสวย ดอกไม้ก้อสวย มีกังหันน้ำด้วย น่ารักดี
โฮสแม่บอกว่า จังหวัดนากาโนะเปนที่ๆคนชอบมาซื้อบ้านพักไว้มาพักผ่อน เพราะเปนจังหวัดที่สวยมาก
อยากไปอยู่บ้างจัง
ไว้แก่ๆแล้วจะไปซื้อบ้านซักหลังอยู่กลางเขาที่นั่นละกัน
พูดจาเหมือนคนแก่เลยแฮะวันนี้ มาแปลก
ไม่มีอะไรหรอก แค่สบายใจที่ได้ไปแจแปนฟาวมา
จบ ดัดจ๊ะ
ป.ล. วันนี้ไปรู้เรื่องอะไรมาอย่างนึงแบบไม่ได้ตั้งใจด้วย ทำให้แอบเคืองแบบรัวๆเลย ดีนะที่ตอนนี้เราไม่ใช่เราตอนรับน้องแล้ว ไม่งั้นมีเคืองกว่านี้ เหอๆ January 12 Hello Kitty & Anna Suiอัพที่มหาลัยอีกแล้ว ฮ่าๆ ตลกดีจัง
วันนี้เปนวันครบรอบวันเกิดคณะอักษรล่ะ วี้ดวิ้วว แต่ปีที่เท่าไหร่ เราก้อไม่รู้หรอก (ง่อยยย)
เค้าก้อเลยมีซุ้มขายขนมของกินกัน เอกญี่เราก้อขายน้ำแข็งใส มีซีเปนแม่ค้าคนสวย(รึปล่าว) พวกเราก้อไปยืนรุมหน้าร้านเปนหน้าม้าเรยทีเดียว
เด๋วตอนเย็นก้อจะมีงานด้วย เกดกะพวกเอกจีนร้องเพลงด้วย อยากอยู่ดูนะเนี่ย แต่มีเรียนที่แจแปนฟาวอ่ะ เอาไงดีหว่า
เด๋วค่อยคิด
คือตอนนี้แอบบ้าไปแล้ว
วันก่อนเข้าเวบหารูปซินนาม่อนโรว แล้วไปเจอลิงค์เวบซาริโอ ของฝรั่งเศส
โอ้ววววว ความบ้าคิตตี้ของเรากลับมาอีกแล้ว
ทำไมมันน่ารักอย่างงี้อ่ะ
แบบ เครื่องครัว เสื้อผ้า กระเป๋า เอมดี คิตตี้มีหมด โคดดน่ารัก
คือ ไอที่เราสะสมอยู่เนี่ยก้อแค่ คิตตี้จังหวัดต่างๆของญี่ปุ่น แบบ มีเยอะจนซื้อไม่หวาดไม่ไหว (และไม่มีตังค์)
นี่ถ้าสะสมคิตตี้ธรรมดาๆด้วย กรูไม่ขายบ้านกินเลยเร๊อะ
แต่แบบ ไม่ไหวแล้วอ่ะ น่ารักมากเรย
ขอยืมคำพูดดาวกะสวยมาหน่อย
"เราจะไม่ยอมอยู่ในโลกที่ไม่มีคิตตี้"
และ ซินนาม่อนโรวด้วยนะ เหอๆๆ
แล้วก้ออีกอย่าง
พักนี้จะหาซื้อแป้งตลับใหม่ ซึ่งจิงๆก้อรู้แล้วล่ะว่าจะซื้ออะไร
แต่ก้อแบบ ชอบเข้าเน็ตไปดูเวบเครื่องสำอาง เปนความสุขอย่างนึงของธันญา
โอ้ว เราก้อเข้าไปเจอเวบเครื่องสำอางแอนนา
บ้าไปอีกแล้วกรู
เหนแล้วอารมณ์มันพลุ่งพล่าน อยากจะซื้อมาตั้งที่บ้านแม่งทุกอย่างเรย
ทำไมมันน่ารักงี้อ่ะ
แบบว่า แป้งตลับลิมิเต็ด ของดอลลี่เกิลอ่ะ น่ารักเหอะ ไม่ไหวแล้วววว
คือรู้ว่าเครื่องสำอางแอนนามันไม่ได้ดีอ่ะ แบบ แพงเพราะยี่ห้อเฉยๆ
แต่กรูก้ออยากได้อ่ะ
ทำไมเปนแบบนี้อ่ะ
ง่า
ชอบแอนนา ซุยอ่ะ ชอบมากมาย ชอบที่สุด
มันน่ารักอ่ะ ฮือๆๆ
แอบลังเล หรือกรูไปซื้อแป้งแอนนาดีอ่ะ อยากได้ตลับ(เพื่อออ)
ฮือๆๆ แต่อุดส่าตัดสินใจแล้วว่าจะซื้อลอร่าอ่ะ ฮือๆๆ
ง่า ตัดสินใจไม่ได้โว้ยยยย
บ้าไปแร้ว
แง๊
"เราจะไม่ยอมอยู่ในโลกที่ไม่มีแอนนา ซุย"
แล้วที่บ้าไปกว่านั้น
ตอนเราไปญี่ปุ่นครั้งที่ผ่านมา มีโปรเจคพิเศษของห้าง อิเซตัน
เอาแอนนาซุยมาออกแบบคิตตี้
โอ้วววววววววว
แบบว่า มันเอาของสองอย่างที่เราชอบมากมารวมกันอ่ะ
คือ ไม่ไหวแล้วเหอะ บ้าไปเลย
มันไม่น่ารักมากหรอก ดูตลกๆอ่ะ คิตตี้ดูหัวโตพิลึก แต่สร้อยคอ กะ พวงกุญแจ แล้วก้อ ผ้าเช็ดหน้ามันที่ขายเป็นเซตอ่ะ น่ารักมากเรยย
เหนในออคชั่นทีไร ใจจะละลาย
บางทีก้อเบื่อตัวเองมากเลยอ่ะ เปนไรมากป้ะ
อยากได้โน่นอยากได้นี่อยู่ได้ แล้วก้อมานั่งเซงเพราะไม่มีเงินซื้อ
หรือจะสอนพิเศษญี่ปุ่นเพิ่มดีนะเรา
ทำงานแลกเงิน เหอๆ
แต่ไม่อยากสอนคนเอ๊ะๆอ่ะ ง่า แอบเจอคนเอ๊ะด้วย
แต่เราอยากได้ตังอ่ะ
ใครก้อได้ขอตังหน่อยดิ ง๊า
เพ้อเจ้อจิงๆ
แถมพักนี้ยังเพิ่มดีกรีความเพ้อเจ้อ
อยากแต่งคอสเปนมิสะอีก โอ๊ย
กรูจะเปนอะไรไปมากป้ะเนี่ย
เพิ่งไปตัดผมมาเหอะ ไม่น่าเรย ผมมันสั้นแล้วแต่งเปนมิสะไม่เข้าเรยอ่ะ
ต้องผมยาวๆๆ
แง๊ อยากแต่งเปนมิสะ
พอเหอะ บ้าไปแล้ว เดียร์เอ๊ย
ไปเรียนจีนดีกว่า ต้าเจีย จ้ายเจี้ยน ดัดจ๊ะ
January 01 A Happy New Year 2007เมื่อวานเปนการฉลองปีใหม่ที่แอบแปลกนิสนึง
จิงๆก้อไม่ได้แปลกอาไรมากหรอก แต่ก้อ
กลางวันไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน มีเรา ซี ดาว หลิง ออม และ ติ่ง
กินเสดก้อชวนกันไปซื้อของที่ซูเปอร์อิเซตัน ไปชอปของกินไว้ไปดูคอนขาวแดงที่คอนโด
เหอๆๆ
ไปกันก่อน แล้วยูต่วยกะดาว ตามไปทีหลัง
แล้วก้ออย่างที่คิดไว้
ไปถึงทุกคนถูกมอมเมาด้วย มอร์นิ่ง มูซูเมะ นั่งดูกันเล่นรอคอนขาวแดง
แล้วก้อกินชอคโกแลตที่ซื้อกันมา เมลตี้ คิส
อร่อยยย อีออมจกเอาจกเอา เหอๆๆ
ครั้งนี้เราได้ทำการแบกเหล้าที่โอ่โต้ซังโฮสพ่อออมซื้อมาฝากไปด้วย
เปิดๆดู ดมๆดู อะบุไน ยังไงมะรู้ เลยผสมกับน้ำผลไม้ที่ซื้อมา
หือ
กลิ่นเหล้าแรงแม่กๆ แรงจนขมเรยอ่ะ
ง๊า
คอนขาวแดงนี่ มีเอนกะมากไปหน่อยรึปล่าว
พอทุกคนเริ่มได้ที่มีเต้นตาม และหัวเราะ ฮาเอนกะสุดๆ
ไม่มีเพลงไหน ฮาเท่า เพลง ฉันเปนผู้หญิงราศีพิจิก
โอ้วว แมงป่องลำพองหาง ยิ่งใหญ่อลังการ และน่ากัวเปนที่สุด
และไม่รู้ด้วยความเฮี้ยนอะไรตรงกะเพลงแมงป่องง่อยนี่พอดี
ป้าแจนโทเข้าเครื่องซี มาบอกว่า เค้ามีก่อการร้าย มีวางระเบิด
โอ้ว วงแตก
งง แป้ก
อารายอ่ะ บอกว่า มีคนบาดเจ็บหลายคน ระเบิดพร้อมกันหลายจุดด้วย
รีบเปิดคอมดูข่าวกันด่วนเรยทีเดียว
มีระเบิดที่แถวอนุสาวรีย์ด้วย แถวบ้านยูต่วยเลย น่ากัวจิงๆ
แม่โทมาบอกให้นั่งแทกซี่กลับบ้านเด๋วนี้
ง๊า ให้กรู๊ส์นั่งแทกซี่กลับบ้านคนเดียวเนี่ยนะ???? ตอนนี้???? จะดีหรอ
พ่อออมบอกว่า ให้อยู่ที่เดิมก่อน จนกว่าจะสงบ
บ้านเราก้อกลับทางเดียวกะออม ก้อเลยว่า จะกลับพร้อมกัน
ไปๆมาๆ ก้อไม่ได้กลับ เพราะกลัวกันหัวหด แม่ก้อไม่กล้ามารับ พ่อออมก้อไม่กล้ามารับ
ก้อเลยต้องค้าง
แต่ว่า ซีจะต้องกลับไปซื้อของกะครอบครัว ก้อเลยกลับไปก่อน เราก้อเดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์
テロがあったのに、喜んでた人がいたのね！馬鹿なジョータ！！
人がいっぱい泊まりに来てくれるのがすごい嬉しかったみたいね。
ไปเอาดีวีดีมานำเสนอเพียบ ยังกะพนักงานร้านเช่าวีดีโอก้อไม่ปาน
สรุปแล้ว ทำไมทุกคนต้องดู สแกรี่มูฟวี่ สาม ด้วย ห๊า
ไม่มีใครสนใจ เลิฟ แอคชัวลี่ เลย ฮือๆ เราออกจะชอบ
ดูจบแล้วก้อดูหนังโจซิงฉือ แต่ไม่มีใครสนใจ เลยเปี่ยนเปน เดอะติง
เฮ้อ มีแต่หนัง หยองๆ กรู๊ส์ล่ะไม่ชอบบบบ มีฉากน่าเกียดน่ากัวเพียบเรย แหวะ แหยะๆๆๆ
ตอนเที่ยงคืน เค้าก้อจุดพลุกัน
พอเปิดม่านออกหมดแล้วก้อเหนวิว สวยมากๆ
คือ ห้องนี้ มองเหนแทบทุกที่ๆเค้าจุดพลุเลยอ่ะ เพราะมันสูง
สวยมากๆ
สวยสุดๆ
โช ไซโคๆๆๆ
ดูพลุเสด ก้อตามมาด้วยข่าวระเบิดอีกสองสามจุด โดยเฉพาะที่เซนทรัลเวิลด์ ที่ฝรั่งขาขาด ฮือ น่าสงสาร
นี่มันวันปีใหม่หรอเนี้ย แย่จัง ประเทศเรา
งานปีใหม่ปีนี้เลย กร่อย เลยเนอะ
แต่ไม่ใช่งานเรา ยังไปเอาเหล้ามารินกินกะน้ำแอบปริคอตอีก เหอๆๆ ดู เดอะติงต่อ
สยองกันอย่างเงียบกริบ
เสดแล้วก้แยกย้ายกันไปนอน
แต่ก้อไม่ได้หลับอยู่ดี คุยเล่นกัน จนตีสองกว่า
นังลิงก้ออ่านแต่การ์ตูนโอทักขุ ได้ข่าวว่าอ่านมัวเมายันตีสี่ เหอๆๆ
ตอนเช้า พ่อออมก้อมารับ พากลับบ้าน ในที่สุดดดดดด
ก้อเปนปีใหม่ที่แปลกดี ทุกคนมาค้างรวมกันเพราะกัวววกลับบ้านไม่ได้ เหอๆ
แต่ก้อสนุกดีนะ ดูหนัง คุยกัน
ที่ดีที่สุดคือ วิวสวยมากกกกกกกก
ก้อเอาปนว่า เปนปีใหม่ที่มีความสุข ก้อแล้วกัน
แล้วก้อ ขอแสดงความเสียใจกะผู้บาดเจ็บ กับผู้เสียชีวิตด้วยในวันปีใหม่นี้นะคะ
ปีใหม่แล้ว
เพื่อนๆทุกคน มีความสุขมากๆๆๆน้า คิดไรก้อสมหวัง แฮปปี้ในทุกๆอย่างเรยน้า
ปีนี้ก้อ โยโรชิคุ เน๊
ป.ล. เพื่อนๆเอกญี่ปุ่น อย่าลืม วันศุกร์มีสอบ อย่าลืมอ่านนะ และห้ามป่วย เด้อ อิไมสั่งมา
(ไปเตือนคนอื่นเค้า เด๋วได้ลืมเอง เหอๆ แง่ว)
|
|
|
