☆Dear☆ディア☆'s profile☆DeaR☆ディア☆PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    November 26

    Happy Feet

    "นี่ๆ มีของขวัญจะให้ล่ะ"
     
    "อะไรหรอ"
     
    "ไม่บอกอ่ะ พุ่งนี้เด๋วก้อรู้เองอ่ะแหละ"
     
    "อะไรอ่ะ"
     
    "แต่ว่า...จะว่าไป...บอกไปเลยดีกว่า"
     
    "อ่าว"
     
    "ไปซื้อบัตรแฮปปี้ ฟีต จอไอแมกซ์ที่พาราก้อนมาน่ะ เห็นชอบเพนกวิน เลยอยากให้ดูเพนกวินตัวใหญ่เท่าตึกเจ็ดชั้น"
     
    "หืมมม"
     
    "ไมอ่ะ ไม่ดีใจหรอ"
     
    "ดีใจสิ"
     
    "นึกว่าจะดีใจกว่านี้ซะอีก อุดสาห์ทำเซอร์ไพรซ์"
     
    "อ่าว ก้อดีใจไง ดีใจ๊ ดีใจ"
     
    "...."
     
    ฮ่าๆๆๆ โถ เด็กโจ น่าฉงฉาน
     
    ดีใจสิ อุดส่าไปซื้อมาให้ แถมไอแมกซ์อีก ฮิโซโบแดง
     
    ขอบคุณมากมายนะ
     
    หนังสนุก และ ขำ มากๆ ยิ่งตอนต้นๆเรื่อง ฮาไม่ไหวแล้ว
     
    ชอบอ่ะ เหมือนดูหนังสารคดีเพนกวินฝรั่งเศสในภาคการ์ตูน
     
    ชอบลูกเพนกวิน น่ารักมากเลย อยากมีไว้กอดซักตัว
     
    ...เล่าย้อนความไปถึงตอนเช้า...
     
    วันนี้ตอนเช้าไปเซนทรัลชิดลม ไปซื้อของขวัญแต่งงานของพี่หนึ่ง
     
    ซื้อหมีเอเนสโก้ ที่เปนคู่แต่งงานให้
     
    น่าร๊ากกกกก
     
    ช๊อบชอบตุ๊กตาเรซิ่นพวกนี้
     
    ถ้าโตขึ้น มีเงินเยอะๆ จะซื้อมาเก็บไว้ดูเล่นให้หมดเลย
     
    แต่ราคามัน ไม่ไหวอ่ะ
     
    จิงๆอยากซื้อ เพรเชียส โมเมนท์ นะ เพราะน่ารักมาก แล้วก้อมีเวอร์ชั่นแต่งงานเพียบเลย
     
    แต่แพงโคด
     
    สามพันเงี้ย สี่พันเงี้ย
     
    แพงได้อีก
     
    แค่หมีพันกว่าบาทนี่ก้อ เจียดเงินจะตายอยู่แล้ว
     
    "ซื้ออะไรถูกกว่านี้ไม่ได้รึไง" เด็กโจบ่นตามเคย
     
    เอาเถอะ พี่หนึ่งเค้าเปนผู้มีพระคุณของเด็ก ขายการ์ตูนให้ก้อลดให้ตลอด เค้าแต่งงานทั้งที เด็กเอ๊ย จะงกไปไหน
     
    ถึงจะงก แต่ก้อไปกดตังค์มาจ่ายโดยดีนะเนี่ย เด็กโจ
     
    ...ตอนบ่าย...
     
    ครูเดียร์ออกโรงสอนหนังสือ
     
    เป็นนักเรียนคนแรก และไม่แน่ใจว่าจะเป็นคนเดียวรึปล่าว ที่เรายอมสอนให้
     
    สามชั่วโมงที่ร้านวิซาจ ที่พาราก้อน
     
    สอนพาสาญี่ปุ่น เด็กโจ เวอร์ชั่น เอาจริงเอาจัง
     
    เฮ้อออออออ
     
    เกิดมาก้อเพิ่งเคยสอนหนังสือเป็นครั้งแรก
     
    เราเตรียมเทปมาให้ฟัง ฝึกพูดตาม ฝึกฟัง
     
    เทปชาโดววิ่งของอิไมนั่นแหละ เมื่อเทอมที่แล้ว
     
    ไม่น่าเชื่อ
     
    เด็กโจใช้เวลา เรื่องละ เกือบชม. กว่าจะฟังรู้เรื่องและพูดได้ตามเทป
     
    บ่นออดแอด
     
    "ดีใจจังที่ไม่ได้อยู่เอกญี่ปุ่น"
     
    เออ รู้ซะบ้างว่าเด็กเอกญี่น่าสงสาร และ ทรมานแค่ไหน กะวิชานี้น่ะ
     
    แต่เปนการฝึกที่ดีมากเลย คิดว่าฟังเก่งขึ้นไม่มากก้อน้อยล่ะเด็ก
     
    อีกชม.ที่เหลือ สอนแกรมม่า
     
    สอนเรื่องประโยคเงื่อนไข นาระ บะ ตะระ โต๊ะ
     
    ที่เราเองก้อเพิ่งเรียนไปสดๆร้อนๆ
     
    ให้การบ้านไปด้วยสิบห้าข้อ ฮ่าๆ
     
    ฮาอ่ะ
     
    สามชม.ผ่านไป เพิ่งรู้ว่าซึ้งว่าเปนครูนี่ เหนื่อยแค่ไหน
     
    แต่แอบสนุกตอนแก้สำเนียงเนี่ยแหละ รู้สึกราวกับเป็นอิไม มีอำนาจในการหัวเราะเยาะสำเนียงคนอื่น ฮ่าๆ
     
    ตลกดี
     
    เอาเถอะ แลกกะเงิน เราทำด้ายยยยย
     
    จะได้เปนเงินสมทบทุนกระเป๋าใบต่อไป
     
    ...ตอนเย็น...
     
    ไปดูแฮปปี้ ฟีต
     
    จบบบบบบ
     
    ก้อเป็นหนึ่งวันที่สนุกมาก ถึงจะแอบเหนื่อยนิดๆ แต่มีความสุขมากเลย
     
    ก้อ
     
    พรุ่งนี้ไปงานแต่งงาน เด๋วค่อยมาอัพว่าเปนไง ไปแล้วล่ะ แฮปปี้ ดัดจ๊ะ
     
    ป.ล. วันนี้เด็กตกรถเมล์เพราะก้าวเร็วไปหน่อย ขาเป็นแผล เลือดออกเลย เปน ฮันแฮปปี้ เลก...ได้ฉายาใหม่ บวม...เจมส์ บวม ฮ่าๆ
     
    ป.ล.สอง มีคนมาบอกว่า "เขียนเรื่องชั้นมั่งสิ" นังเกดนั่นเอง ฮ่าๆ พุ่งนี้แกสอบจีนก็ "จง" ตั้งใจนะเว้ยนังหมีนอม "จง" ได้คะแนนดีๆ ดูซิว่าสมาคม"จง"หัว(เราะเยาะ)แห่งประเทศไทย จะมีใครไปรอดได้ดิบได้ดีกันบ้างในเทอมนี้
     
     
     
     
    November 18

    Special Happiness

    โอ้ววว ทำไมห่างหาย ไม่ได้อัพสเปซเรยตั้งแต่วันแม่ โอ้ววว สเปซเหม็นเน่าเรยทีเดียว
     
    นานๆเข้ามาอัพทีก้แล้วกัน เหอๆ
     
    สรุปรวมๆก่อนละกัน กะชีวิตช่วงที่ผ่านมา...
     
    เทอมที่ผ่านมา ก้ เอาตัวรอดมาได้เฉียดๆ ฉิวๆ เกรดก้อเหอๆ เกือบๆจะหลุดจากโควต้าอันดับสองแล้วล่ะ ง่อยได้อีก
     
    แต่เป็นเพราะเราไม่ตั้งใจเอง ก้รับกรรมไปตามระเบียบบบ
     
    แต่ว่า
     
    เทอมนี้เราจะเป็นเด็กดีแล้วน้า
     
    จิงๆน้า
     
    จะเป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน ไม่หลับ ไม่โดด จะพยายามทำให้ได้ตลอดเทอมเรย
     
    ยาคุโซะคุ ดัดจ๊ะ
     
    จบบบบบ
     
     
    ปิดเทอมที่ผ่านมา...ก้อ...ผ่านไปเร็วม๊ากมากกกกกกกกก
     
    แบบ งง เปิดเทอมอีกแล้วหรอ
     
    เพราะไปค่ายมา เลยไม่ได้อยู่บ้านเร้ยยยย
     
    ไปค่ายของชมรมสลัมที่จ.ตาก ไปสอนหนังสือ พัฒนาโรงเรียน น้องๆ
     
    สนุกดี นอนในมุ้งในห้องเรียน โอ้ว ประสบการณ์ใหม่ๆ
     
    แต่เสียดาย ต้องกลับมาก่อน เพราะต้องไปค่ายเอเอฟเอสต่อ
     
    แบบว่า เหนื่อยยกกำลังเรยทีเดียว
     
    แต่ค่ายหนุกมาก ได้เจอน้องๆ ได้ไปทำหน้าที่พี่ก้รู้สึกดีไปอีกแบบ
     
    สรุปว่า ปิดเทอมหมดไปกับค่ายนั่นเอง
     
    จบบบ
     
     
    ทรึงงงง
     
     
    มาเข้าเรื่องวันนี้
     
    แฮะๆ
     
    วันนี้ไปเที่ยวมาทั้งวันเลย สนุกสนานมากมาย
     
    มีความสุข
     
    久しぶりに君と2人きりで!
     
    しかも、いつも通りに映画を見るじゃなくて、
     
    วันนี้ไปสวนลุมมาล่ะ ฮ่าๆๆ
     
    จำไม่ได้เลยว่า เกิดมาเคยไปสวนลุมรึปล่าว ถ้าเคยไปก้อคงนานนนมากจนจำไม่ได้แล้ว
     
    วันนี้ก้อเลยเปลี่ยนบรรยากาศไปซะเลย
     
    โอ้ววว ไปถีบเรือเล่น
     
    ฮ่าๆๆ
     
    หยั่งกะเด็กๆแน่ะ
     
    มีให้อาหารปลาด้วยนะ
     
    เด็กโจโยนไปเท่าไหร่ ปลาก้อไม่กิน ฮ่าๆ สมน้ำหน้า ขำ
     
    ถีบเรือไปให้สอนพาสาญี่ปุ่นไปด้วย
     
    สอนไปก้เถียงกันไป ใครเป็นครู ใครเป็นนักเรียนกันแน่เนี่ย
     
    เด็กง่อยยย
     
    ถีบเรือเสร็จก็เดินไปสวนลุมไนท์
     
    ซึ่งเราก้อไม่เคยไปอีกนั่นแหละ
     
    จะไปขึ้นคันรันฉะ หรือ ชิงช้าสวรรค์ที่เค้าว่าเอามาจากฝรั่งเศส
     
    โอ้ว ฮิโซ
     
    แต่แอบแพงนะ คนละร้อยนึงง
     
    ฮ่าๆ แต่เราไม่ได้จ่ายอ่ะ ไม่ใช่เรื่องของเรา ฮ่าๆ
     
    เลวได้อีก
     
    ตอนแรกคิดอยู่ว่า ร้อยนึง จะให้นั่งซักกี่รอบ
     
    ผ่านไปหนึ่งรอบ สองรอบ สามรอบ
     
    เด็กโจบอกว่า ถ้าไม่ให้นั่งถึงสี่รอบ จะเสียดายเงินร้อยนึงมากๆ
     
    และแล้ว
     
    เค้าก้หมุนรอบที่สี่
     
    ฮ่าๆ คุ้มรึยังล่ะเด็กงกเอ๊ยยยยยย
     
    พอลงมา ก้อหิว
     
    จะกินอะไรที่สวนลุมก้ไม่รู้ร้านอร่อยๆเลย
     
    เลยไปกินที่สีลม
     
    ต้องขอบคุณแนน เล้ง หลิง ที่เมื่อวานชวนกันไปกินราเม็งที่ซอยทานิยะ เลยรู้จักร้านราเม็งอร่อยๆไม่แพงเพิ่มอีกร้าน
     
    พาเด็กบ้าราเม็งไปกิน
     
    บ่นๆๆ บ่นเข้าไป เนี่ย ถ้าไม่อร่อยนะ ถ้าซุปใช้ไม่ได้นะ ถ้าเส้นไม่ได้ทำเองนะ บ่นๆๆ
     
    เด็กตุ๊ดนี่ ขี้บ่นจิงจิ๊งงงงง
     
    ราเม็งมันชามใหญ่มาก เรากินคนเดียวไม่หมด เลยสั่งมากินด้วยกัน
     
    กินทงโคทซึ โชยุ ราเม็ง
     
    โอ้ววววววววว มันช่างอร่อยยยยย
     
    เด็กบ้าราเม็ง กินเอาๆ กินไปบ่นไป
     
    ว่า...อร่อยยยย อุม่ายยยยยยย
     
    ฮ่าๆ เปนไงล่ะ ระดับนี้แล้ว ไม่อร่อยจะพามากินมั๊ยเนี่ย
     
    แล้วเด็กก้อเลี้ยงเรา
     
    ฮ่าๆ
     
    ใจดีจัง
     
    ใจดีจนแปลกใจ คบๆกันมาเนี่ย พักนี้ใจดี๊ ใจดี
     
    เรารู้แล้วว่าทำไม
     
    เพราะ
     
    จิงๆแล้ว
     
    พี่โจมีน้องชายฝาแฝดดดดดด
     
    ชื่อ อมรรัตน์
     
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ที่ใจดีเนี่ย เปนอมรรัตน์ แฝดคนน้อง แต่ที่งกๆนั้น เปนแฝดคนพี่
     
    เพื่อเล่นมุขนี้ ถึงกับต้องเสียเงินยัดเยียดให้เราไปดูหนังเรื่อง the prestige เลยทีเดียว เปนมุขที่แพงมาก
     
    แต่หนังสนุกมาก รู้สึกเหมือนดูแอลสู้กับไลท์ในภาคมายากล
     
    ใครไม่ได้ดู แนะนำอย่างแรง
     
    พอกินเสร็จ จะออกจากร้าน โอ้วววว นันโต๊ะ
     
    ฝนตก
     
    งง
     
    ตกมาได้ไงเนี่ย ไม่ได้มีเค้าเลยนะ ตกมาซะงั้น ตกหนักอีก
     
    เรยต้องนั่งแทกซี่มาสถานีรถใต้ดิน
     
    แล้วงายล่ะ พอมาถึง ฝนซา
     
    เอ่อะ ขอบใจนะ ฝนเอ๊ย
     
    จบบบ หนึ่งวันที่หนุกหนาน
     
    ก้ออออ
     
    สรุปว่า วันนี้สนุกมากมาย
     
    พักนี้มีความสุขจังงงงง
     
    แบบว่า มัน อุมะขุ อิตเต๊ะอิรุ
     
    จากที่เมื่อก่อน ออกจะ เคนคะ กันบ้าง
     
    อืมมมมม
     
    ไม่ว่ามันจะเปนเพราะอะไร ก้อยากให้วันที่มีความสุขแบบนี้อยู่กับเราไปนานนนน นานนนนน นะ
     
     
    ・・・これからの2人にはどんな2人が待ってるの?
     
    特別なんて何も要らない、君が笑うだけ。
     
    好きだから不安だよ、感じる今この全てが。
     
    そっと抱きしめ、愛を確かめるから
     
    目を開けたそのとき・・・
     
    ・・・何でもない、ささやかなことさえ、特別な幸せ・・・