พุ่งนี้ก้จะไปแล้ว ง๊า เครื่องออกหกโมงเช้าเหอะ ฮือๆ กะไม่ให้นอนเรยใช่ป้ะเนี่ยคืนนี้ แอบเซร็ง

 

เมื่อวานก้กะอัพแหละ แต่ไม่ไหว ต้องไปจัดกระเป๋า เพราะดองไว้นาน เมื่อวานแอบเคืองตัวเองเหอะ ไปร้านทำผมกะตัดผมทำสวยก่อนไปซะหน่อย ไปถึงพี่เค้าก้แบบ น้องทำทรีทเม้นท์ไปด้วยเลยไม๊ เราก้อ ค่ะ ไม่หมดแค่นั้น น้องสีผมน้องเริ่มจางแล้วนะ ไม่ทำสีใหม่หรอ ทำคู่กันเด๋วพี่คิดราคาพิเศษให้ เราก้ เอ่อะ ได้ข่าวว่ามาตัดผมเฉยๆ ล่อไปซะขนาดนั้น กรำ สรุป เสียทรัพย์ไปแบบจำยอม เลือดนี่จางไปเลย หมู่ห้าๆๆๆๆ

 

จัดกระเป๋าไงก้จัดไม่ได้อ่ะ เพราะยัดของเข้าไปไม่หมด เมื่อเช้าแม่เรยพาไปซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหม่ สีฟ้าใส ดีจัย กลับมารีบจัดเรย เย้ คราวนี้ใส่พอแล้ว ยังเหลือที่แบกกระเป๋าอีกใบเอาไว้ใช้ตอนไปโอซาก้าเรย ฮิ้วว กะแบกเครื่องทำทาโกยากิกลับมาเรยซะงั้น

 

ตอนเที่ยงๆสามีก้โทมา โอ้ว ของที่มันส่งมาให้ตอนวันเกิดตั้งแต่ชาติปางก่อนเพิ่งมาถึงวันนี้ โคเหร่ เต่ เด่สทีนี๊?? เป็นชุดถ้วยชาเซตเบ้อเร่อเรย กว่าจะเดินทางมาถึง สามเดือนเต็มๆ คุยกะมันนานมากอ่ะ เพราะคิดถึงๆ มันลิสของฝากที่จะให้ส่งไปให้จากญี่ปุ่น โอ้ว ถุงเท้า ขนมปังเมล่อนกะชีส และ ไม้แคะหู เอ่อะ ล่อร่าเอ๊ย คืดได้ไงเนี่ย กว่าจะถึงอเมกาหนมปังขึ้นราพอดี มันบอก ไม่เปนไร ขึ้นราก้จะกิน ดู๊ดู สามีชั้น เฮ้ออออ

 

ตอนบ่ายน้องปอร์มาเล่นบ้านเปิดสมาคมดูผ.ช. และมาช่วยเราจัดกระเป๋า เมาท์มันมากมาย ดูเดทนิวส์ด้วย โอ้วววว หลงนิวส์หัวปักหัวปำเหอะ ดูฮารุคอนไป ซ้อมร้องกะเต้นไปด้วย เด๋วจะได้ไปดูจิงๆแร้ว (สาธุ ขอบัตรหน้าๆแบบเห็น เก้าเจด เซนต์ชัดๆหน่อยเหอะ)

 

ไปแล้วล่ะ ต้องไปตรวจดูของอีกที เฮ้อ ไม่อยู่อีกเดือนครึ่ง คงคิดถึงอากาศร้อนเวอร์เหมือนกันนะเนี่ย แต่จะเที่ยวเผื่อนะ จะมาอัพบล๊อคแล้วก้ลงรูปให้ดูบ่อยๆ แล้วก้จะซื้อแหนม(?)นีงาตะมากฝากด้วย ฮ่าๆ จ้าเน๊ บาย ดัดจ๊ะ 

 

ในที่สุดก้ได้อยู่บ้านซะที แต่ก้ไม่ว่างอีกนั่นแหละเพราะเพื่อนๆมากัน เมื่อวันจันทร์น้องปอร์แวะเอาเงินฝากซื้อมือถือมาให้ เลยนั่งเล่นดูคลิปกัน หนุกโคด น้องปอร์ถูกใจคลิปเมะกะพีในโนบุตะ ขอคารวะคนทำคลิปว่า "คิดได้ไงเนี่ยย" คาดว่าจะจัดตั้งสมาคมอีกในวันศุกร์นี้ก่อนไปญี่ปุ่น

 

เมื่อวานเกดมาช่วยจัดกระเป๋า ไม่อยากเอากระเป๋าใบใหญ่ไปเปนบ้าหอบฟาง เลยกะเอาใบเล็กไปสองใบ แต่ก้ใส่ไม่พออ่ะ แค่ของฝากก้เต็มใบนึงแล้ว เพราะโฮสเราเองก้ปาเข้าไปหลาย ยังโฮสคนอื่นที่จะไปเกาะเค้ากินอีก แถมโฮสบอกว่า ญี่ปุ่นปีนี้หนาวมาก นีงาตะหิมะยังตกอยู่เลยอ่ะ เรยต้องแบกเสื้อหนาวไปอีก หนักก้หนัก หมู่ห้า อยากได้กระเป๋าโดราเอมอน จะยัดของใส่ไปให้หมดเรย แล้วขอประตูวิเศษด้วย จะได้ไม่ต้องตื่นมาขึ้นเครื่องตอนหกโมงเช้า ง๊า

 

วันนี้ก้ไปบ้านออม เอเย่นต์สาวผู้เปิดบ้านขยายกิจการจูเนียร์ ขนาดเคยไปค้างแล้วนะ ยังจำทางไปมะได้ ขึ้นรถแท็กซี่ไปกะติ๊บต้องเอาโพยมากาง ฮ่าๆ วันนี้ดูกันมาราธอนมาก ดูแผ่นฟุยุคอน กะหาโคะเต้นหลีดกะพีในชุดวัวเต็มที่ หมู่ห้า ไม่มีอ่ะ หาไงก้ไม่เจอ แล้วมันอยู่ไหนกันแน่เนี่ย ชาตินี้จะได้มีไว้ในครอบครองป้ะเนี่ย แง๊

 

วันนี้ก้เมามายไปกะนิวส์ทุกคนเรย โดยเฉพาะ เคเคคิตตี้ โอย น่ารักจิงๆให้ตายเหอะ ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ววว

 

วันนี้แม่ไปแลกเงินเยนมาให้แล้วล่ะ ง่ะ ตอนนี้สมองถูกใช้งานหนักเพราะคำนวนความอยู่รอดในอีกเดือนครึ่งข้างหน้า คิดเท่าไหร่ก้ยิ่งปวดหัว อยากช้อปกระจุยแต่ก้ห่วงค่าคอนกะค่าเดินทางแล้วยังค่ากินอีก โอย กินแกลบดีกว่า ฮือๆ

 

วันนี้มีผลสอบวัดระดับมาให้ช้ำใจเล่น เฮ่อ ปีหน้าจะเปิดดูหน้าข้อสอบก่อนทำเหอะ โง่บรมเรยโอ่กั้นเอ๊ยยย

เกิดมาเกือบจะยี่สิบปี เชื่อป้ะว่าไม่เคยไปเดินจตุจักรเรย เคยไปเฉี่ยวๆ แต่ไม่เคยไปเดินจิงๆซะที วันนี้ได้ฤกษ์ ไปกะกิฟท์กะนุ่น แล้วก้เพื่อนนุ่นคนญี่ปุ่นที่มาจากฮอกไกโดสองคน ชื่อ ยูกะ กะ ซานาเอะ(ชื่อแปลกเหอะ) เรากะกิฟท์ไปเพื่อซื้อของฝากให้โฮส คนเยอะมากกกก มาจากไหนกันเนี่ย โคดร้อนนนนด้วย ทางเดินก้โคดแคบ เรากะกิฟท์แทบจะเสียชีพ แต่ก้ดีที่ได้ของฝากมาหลายอย่าง โดยเฉพาะของน้องๆ เด็กน้อยทั้งหลาย แต่ของตัวเองไม่ได้เรยซักอย่าง ไม่รู้เหมือนกัน ทั้งๆที่อยากได้เสื้อผ้า แต่ไม่เจอไรถูกใจเรยง่ะ ง่ะๆๆ

 

เดินได้ถึงแค่บ่ายสองกิฟท์มันก้กลับไปก่อนเพราะต้องไปหาหมอ เราเรยเปนไกด์ฉายเดี่ยวนำสาวยุ่นช้อป เดินช้อปกะคนญี่ปุ่นนี่แอบลำบากใจ เค้าไม่ค่อยแสดงออกว่าอยากได้อะไร เดินผ่านร้านก้ยิ้มๆเฉยๆ แต่พอเดินไปๆมาๆก้มาบอกว่า อยากได้ของร้านโน้นที่เดินผ่านมาสิบล้านปีแสงแร้ว ง๊า แต่ก้เอาเหอะ ช่วยเค้าซื้อของได้เราก้ดีใจ คุยไปคุยมา กรี๊ด ชอบนิวส์เหมือนกัน เมาท์เรยค่ะ แล้วเราก้เพิ่งจะได้รู้วันนี้เองว่าชื่อเพลง sayaendou (ถั่วลันเตา)ของนิวส์มันมีความหมายว่า ในฝักถั่วลันเตามีเม็ดถั่วอยู่เยอะอยู่รวมกันในฝักเดียว เหมือนนิวส์แต่ละคนที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว (one piece) นี่ ลึกซึ้งป้ะ โคดขำอ่ะ คิดได้ไงเนี่ย

 

เที่ยวติดกันหลายๆวันแบบนี้ นอกจากจะเหนื่อย เผาผลาญไขมันไปกะเหงื่อแร้ว ยังไหม้เป็นหมูปิ้ง พรุ่งนี้ขอลาวงการ นอนอยู่บ้านละกันนะ ไม่ไหวแร้ว แบตหมดขอชาร์ตหน่อยเหอะ

 

ป.ล. แอบเจออุ้นเหม่เอกญี่ปุ่นที่จตุจักรแหละ ฮ่าๆ ก้ปาล์ม ภัทรพล ศิลปอนาจาร ไง เอิ๊กๆ 

ป.ล.อีกที ขอไว้อาลัยแก่หนูน้อยของกิฟท์ ที่ชินจั๊ตตะ ที่จตุจักรเพราะอากาศร้อนเกิน น่าสงสารจิงๆ

 

ตื่นเช้าเปนประวัติการณ์มาก เพราะวันนี้น้องเบสนัดไปเที่ยวกะโฮสแม่เค้าที่มาจากฮืโรชิม่า แทบล้มประดาตายเพราะเมาเกะค้าง ลากสังขารออกจากบ้านไปตอนเจ็ดโมงครึ่ง ทัวร์รอบกรุงเทพเรย ไปทั้งวัดพระแก้ว วันโพธิ์ วัดอรุณ พักกินข้าวตอนบ่าย แร้วไปพระที่นั่งวิมาณเมฆต่อ(แต่ไปมะทัน เค้าปิดแร้ว) ไปเกาะเกร็ด แล้วก้ไปกินข้าวที่สีลม วิลเลจ ไม่ได้ไปเที่ยวแบบนี้ตั้งแต่เดือนสิงหาปีที่แล้วที่พาอาโออิ เซนเซย์ไปเที่ยว ก้หนุกดี ถือว่าไปไหว้พระได้บุญด้วย ครอบครัวน้องเบสทุกคนน่ารักมาก

 

โฮสแม่เบสตลกมากอ่ะ เค้าพูดสำเนียงฮิโรชิม่าแบบเต็มปากเต็มคำ ฟังแล้วน่ารักมาก ทำเอาเราติดต่อมาด้วย พูดติดปากไปทั้งวันเรย ไม่ได้เจอคนต่างจังหวัดจ๋าที่น่ารักและจริงใจแบบนี้นานแร้ว เราก้สนุกไปด้วย ช็อตเด็ดคือตอนที่เรากะเบสหลอกเค้าว่า ทหารที่ยืนเฝ้าอยู่ในวัดพระแก้วเป็นหุ่น เค้าก้เชื่อแล้วเดินเข้าไปจะถ่ายรูป เอามือไปจับๆมือทหาร (คิดในใจ ทำไมมันเหมือนจิงจังฟระ?)แล้วทหารเค้าเรยแกล้งขยับมือ เค้ากรี๊ดแร้ววิ่งแนบเรยอ่ะ ทุกคนขำกลิ้ง เค้าบอก โคตรตกใจไม่ไหวแร้ว ฮาเหอะ

 

ทั้งสนุกและเหนื่อยโคด เพราะเดินมาราธอนมาก ที่สำคัญ โคดร้อนนนน โคดบรมร้อนเหอะ ไม่ได้ทาซันบล๊อคไปอีก ช่างกล้า ได้ผิวหนังไหม้เกรียมมาเป็นของฝาก เซ็งเรย เพิ่งโดนแดดที่สแตนด์งานบอลเผามาหมาดๆเมื่อสองเดือนก่อน เจอนี่อีก จะกลับบ้านเกิด(?)วันเสาร์นี้แร้ว ไปแบบยามัมบ้าเกิร์ลนี่ จะดีหร๊อ?

 

เอ๊ยยย ยังไม่ได้ลิสของฝากที่จะซื้อเรย กรำ ไปช้อปพุ่งนี้แร้วซะด้วย ไอกิฟท์นัดตอนสิบโมงอีก จะมีชีวิตรอดตื่นไปทันมั๊ยเนี่ยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ไปเกะมาอีกแร้ว พุ่งนี้ก้จะไปอีก เอาเข้าไป ว่าจะย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ บิ๊ค เอคโค่ให้รู้แล้วรู้รอดไปเรยดีมั๊ยเนี่ย

 

เมื่อเช้าถ่างตาตื่นมาได้ตอนบ่ายโมง เพราะจิตใต้สำนึกมันเรียกร้องว่า ต้องไปเอาวีซ่า แต่โทรคุยกะออมมันบอก ไม่เปนไรเด๋วมันไปเอาให้เอง กะนอนต่อถึงบ่ายสอง โทรสับดัง กรี๊ด กรำจิงๆลืมไปว่าวันนี้มีนัดไปเกะ ฟุตาริ เด๊ะ โอ้วว อาบน้ำแต่งตัวแทบไม่ทัน ออกไปสยามก่อนเพราะจะไปหาหนังเรื่องที่ดูค้างไว้ให้จงได้ ไปถึง ง่ะ ไม่มี หนังที่อยากได้หลายเรื่องก้เปนพากษ์ไทย นี่จะให้ไปซื้อดีวีดีบ๊อกซ์ที่ญี่ปุ่น ราคาไม่เท่าไหร่ แค่เกือบหมื่นบาทเอง ใช่มั๊ยยยย แต่เพราะความอยาก อาจจะตัดใจซื้อ แล้วเงินดูคอนนิวส์ของกรูล่ะ หมู่ห้าจิงๆ

 

แวะไปนั่งชิลกินหนมแป๊บแล้วก้ไปเกะ โอย รถติดบรมมาก กว่าจะไปถึง ห้าโมงนิดๆแร้ว แต่หนุกมากเรย ร้องแต่เพลงฮาทั้งนั้น ขำเวย์อ่ะ ร้องเพลงทีน8เกรดA สองสามรอบเหอะ "ครับ ผมพร้อมแล้วครับ ผมรักคุณจิงๆ" ขำกว่านี้ มีอีกมะเนี่ยยย ร้องสองคน ชิลมาก สองชั่วโมงขาดตัว เซพไว้เพราะเด๋วพุ่งนี้ก้ต้องมากะเหล่าแก๊งค์เด็กน้อยเอเอฟเอสอีกหลาย

 

วันนี้ก้เปนหนึ่งวันที่สนุก และได้คิดถึงอะไรหลายๆอย่าง ความจริงบางทีคนเราก้ลืมไปนะ ว่ามีอะไรดีๆในชีวิตเยอะ ของ บางอย่างที่มีค่า บางทีเราก็ลืมมันไป แต่วันนี้เหมือนได้กลับไปเห็นคุณค่าของมันอีกครั้ง ดีใจจัง

 

”どこに行っても、絶対会いに行くからね”

 

เพราะฉะนั้น ได้คำตอบแล้วล่ะว่า จะตอบเมลล์เค้าว่าอะไร

 

ป.ล. ดาว อยากจะช่วยอะไรจังเลย อยากจะหาคำพูดดีๆมาปลอบ แต่ก้ทำอะไรไม่ได้ อยากให้รู้นะ เรา กะ เพื่อนๆทุกคนรักและเปนกำลังใจให้เสมอนะ รักดาวนะ

วันนี้ก้เปนอีกวันที่หมดไปกับการนอน กิน และ ดูทีวี ดูได้ดูดี ดูทั้งวัน ดูไปกินไปอีก อย่างนี้สินะถึงได้ผอมมม

 

ตื่นมาตอนเที่ยง ก้ไปรื้อเอาดีวีดี เรื่อง swing girls มาดู รู้สึกชื่อไทยว่า สาวสวิงค์กลิ้งยกแก๊งค์ ไรเนี่ยแหละ เรื่องนี้เข้าตอนอยู่ญี่ปุ่น แต่ก้ไม่ได้ไปดู เพราะ... ไม่มีตังค์ ฮ่าๆ ดูหนังที่ญี่ปุ่นที พันกว่าเยนแน่ะ เปลืองออก อยู่โน่นจะไปดูหนังเฉพาะตอนที่มีคนเลี้ยงเท่านั้นแหละ (แหะๆ) ชอบหนังเรื่องนี้มากมาย ดูกี่ทีฮาได้ตลอด ยิ่งฉากที่วิ่งหนีหมูป่า โคตรฮา ที่ชอบที่สุดคือ ทั้งเรื่องมันจงใจพูดสำเนียงบ้านนอกง่ะ ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเปนสำเนียงแถบๆยามากาตะ ยิ่งฟังยิ่งฮา อี๊นนนนด่าเบ๋??? กร๊ากก นึกถึงงอด(?)เซนเซย์ที่เคารพรักขึ้นมาทันทีเรย ถ้าจำเอาภาษาญี่ปุ่นในเรื่องนี้ไปพูดล่ะก้ สแตนด์ดาร์ดแจแปนนีส ของ อิมาอิ กระจุยแน่

 

ดูเสร็จก้ดูซีรีส์ต่อ หนังเมกซิโกอ่ะ น้ำเน่าไม่ไหวแร้ว เรื่อง when you were mine แต่ก้ดูเพราะมันว่าง ดูเส็ดก้ดูหนังช่องสตาร์มูฟวี่ เรื่องนี้ลืมชื่ออ่ะ เคยเช่ามาดูแล้วแต่ดูไม่จบเอาไปคืนซะก่อน ที่ Alexes Blendel เล่นอ่ะ น่ารักดี พระเอกหล่อลากมาก เด๋วต้องไปสืบประวัติก่อน ฮิๆ

 

ของกินยามดูหนัง ไม่ใช่ป๊อบคอร์น แต่เปน "เอดามาเมะ" เพิ่งรู้ตัวว่า ติดถั่วเอดามาเมะงอมแงม ยิ่งช่วงสอบตอนอ่านหนังสือต้องกินไปอ่านไปทุกทีเรย เปนของกินประจำบ้านมาก กินแล้วหยุดไม่ได้ พูดแล้วหิวเรย (กรำ)

 

เมื่อกี้ก้เพิ่งทำอะไรที่น่าจะทำตั้งนานแล้ว คือ จัดกองชีท เพิ่งรู้ตัวว่าแค่ปีเดียวเรียนไรไปเยอะมากกก พอมารื้อชีทดูแล้วอึ้ง แค่ไทยลิทอย่างเดียวก้เปนตัน เป็นเด็กอักษรนี่น่าสงสารจิงๆ เด๋วจะจัดชีทไว้ดีๆให้น้องรหัส เฮ้อ เปนพี่รหัสซะแล้วเรา ปีหน้าก้เปนป้า อีกสองปีเปนย่า กรี๊ดดดด จัดชีทไป คุยโทรสับไป ชั่วโมงนึงกว่าจะเส็ด เฮ้ออออ

 

พูดถึงคุยโทสับ เมื่อวานเปนไรมะรู้แปลกมาก เพราะกะจะเล่นคอมเล่นเอมแบบมาราธอน ดันมีโทรสับเข้ามาตั้งแต่บ่ายยันเที่ยงคืน ออนเอมก้เซต on the phone ตลอดเรย ขำเจงๆ อยู่เฉยๆไม่เห็นมีใคโทมา แต่พอจะทำไรซักอย่าง โทมากันใหญ่ แต่ก้ไม่เปนไรหรอก ชอบคุยโทสับ อิๆ

 

เหมือนพีเรยเนอะ เมื่อวานคุยโทสับกะจินไปครึ่งชม. อุ้นเหม่ จิงๆ (เอ่อะ ไม่เกี่ยว)

 

ไปดีก่า ต้องไปหาวิธีดูคลิปโคะยาม่าให้ได้ มิไต๊ด่าเบ๋~

 

ป.ล.อยากตัดผมง่ะ หน้าม้าปิดตาเปนโนบุตะไปแร้ว

ในที่สุดก้คิดจะทำไดกะเค้าบ้างแล้ว ก้คิดไปคิดมา ไม่อยากลืมว่าวันนี้ไปทำไรมา (เด๋วนี้ยิ่งอัลไซเมอร์รับปะทานอยู่) เรยจะเขียนไดล่ะนะ ฮิ้ววว

 

สอบเส็ดแล้วววววววว หลังจากที่ทรมานไม่ได้นอนมาหลายวัน ข้อสอบก้ยากบรม เฮ้ออออ ในที่สุดก้ผ่านพ้นไปได้ จบปีหนึ่งแล้ว ไม่อยากเชื่อเรยว่าจะเร็วขนาดนี้ รู้สึกเหมือนเพิ่งเข้ามาเองง่ะ แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะเนี่ย

 

เกรดเทอมนี้ก้ชิลสุดๆ ไม่หวังไรแล้ว คงเน่าสนิท

 

สอบเสดก้ต้องฉลอง ฮิ้ววว ไปเกะมา แถมอายาโกะ กะ ยูริกะ ก้มาด้วย หนุกมาก ไม่ไหวแร้ว (ได้ข่าวว่าไปได้ไปดี อาทิดที่แล้วก้ไป) ร้องเพลงซะเสียงแหบเรย แถมไม่มีหนมกินอีก ก้ด้วยความงก ไม่อยากเสียเงินซื้อของกินในเกะมันแพงโคด เรยซื้อน้ำกะหนมเข้าไปกินเอง กรำ ครั้งก่อนๆก้ไม่เหนเปนไร แต่คราวนี้เค้าไม่ให้อ่ะ เอาไปเรย หมู่ห้ามากเรยต้องออกมากินหน้าเคาท์เตอร์ เอ่อะ มาก (ลูกค้า วีไอพี โกดดดด) แต่ก้เอาเหอะ ร้องต่อได้ไม่สนใจ ร้อง 4 ชม เต็มๆ เฮ้อ ทำไปได้เนอะ

 

เสดแร้วก้ไปกินราเมงด้วยล่ะ อยากจะกินแบบเปนเซตที่มีเกี๊ยวซ่า แต่อยากกินมิโซะราเมง เค้าไม่ให้เปี่ยนง่ะ หมู่ห้าอีก เรยสั่งแยก แล้วก้แบ่งเกี๊ยวซ่ากินกะ ยูริกะ อร่อย ฮิ้วว หนุกหนานมากเมื่อวาน

 

เมื่อวานกินมากไปหน่อยมั้ง วันนี้ตื่นมาเรยปวดท้องแต่เช้า ฮือ เศร้าจายจิงๆ ไม่อยากตื่นเรยแต่ต้องไปสถานทูตกะหลิงกะออม ไปทำวีซ่าตอน 9 โมง เรยตะกายจากเตียงลงมาได้ ไปถึงคนก้โคดเยอะ แต่ดีที่ยื่นทีเดียวได้สามคนเรยไม่เสียเวลามาก แป๊บเดียวก้เส็ด

 

อยากไปเร็วๆจังเรยน้า คิดถึงจัง

 

ก่อนกลับแวะไปห้องสมุดไปดูหนังที่ดูค้างไว้ มันหนุกมากมาย ดูจนเหลืออีกแค่ม้วนเดียวจบแล้วแท้ๆ แต่ม้วนสุดท้าย บรรณารักษ์เค้าบอกว่ามันพังง่ะ ดูมะได้ กรำเจงๆ อยากดูง่ะ ถ้าไม่ได้ดูคงขาดใจตายแน่ เด๋วไปคราวนี้จะไปหาเช่ามาดูให้ได้เรย (โหมดติดละครญี่ปุ่นงอมแงม)

 

อัพยาวไปป้ะเนี่ย แค่นี้ละกัน ไปโหลดคลิปต่อละ จ้าเน バイバイだっちゃ～