| ☆Dear☆ディア☆'s profile☆DeaR☆ディア☆PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 29 ครั้งสุดท้ายครั้งสุดท้าย
ขอสัญญากับตัวเอง
ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย
ที่จะปล่อยใจ ให้หวนนึกถึงเรื่องนี้
วันนี้
เปนวันครบรอบหนึ่งปี
ที่เราเลิกกันไป
ฉันจำได้ดี
มิใช่เพราะอยากจะจดจำการจากลา
หากแต่ว่า
มันเป็นวันเดียวกัน
กับวันครบรอบของเราสองคน
วันที่ ยี่สิบเก้า ของทุกเดือน
เราเลิกกันในวันนั้น
วันสำคัญ
ที่คงมีแต่ฉันคนเดียว ที่สนใจ
ที่ให้ความหมาย ให้คุณค่า
หนึ่งปีแล้ว
ที่เข็มนาฬิกาพาเราเดินทางมาถึงวันนี้
หนึ่งปีที่ผ่านไป
มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง
ระหว่าง"เรา"
ไม่สิ
ไม่ใช่เรา
คำว่าเรา
ไม่มีอีกต่อไปแล้ว
ไม่มีแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ฉันจำไม่ได้
ไม่ต้องพูดอะไรมาก
เธอก็คงรู้ดี
ว่าเวลาหนึ่งปีที่ผ่านไปนั้น
ช่วยอะไรความสัมพันธ์ของเราได้บ้าง
ไม่
ฉันจะไม่ตำหนิ
ว่าเธอผิด
ว่าฉันถูก
ฉันเลิกทำอะไรแบบนั้นนานแล้ว เธอก็รู้
เพราะ "เหนื่อย" เหลือเกิน
เกินกว่าจะมีถ้อยคำอะไร เอื้อนเอ่ยออกมาได้
เหนื่อยเกินกว่าจะตั้งคำถาม
เหนื่อยเกินกว่าจะค้นหาคำตอบ
จากตัวเอง จากเธอ หรือจากใครก็ตาม
เอาเป็นว่า
ฉันแค่ต้องการ
กดแป้นพิมพ์
เขียนบันทึกที่ล่องลอย ไร้ตัวตน
เพื่อจดจำไว้ว่า
หนึ่งปีที่ผ่านไป
หมดลงแล้ว
และ
จบลงแค่นั้น
จะไม่ย้อนกลับมาอีก
ถึงแม้
จะมีคลื่นความคิดที่หวนเข้ามาบ้างก็ตาม
ฉันจะทำใจ จะยอมรับ
แต่จะไม่หันกลับไปมอง
ฉันมี
มีชีวิตที่ต้องดำเนิน
มีผู้คนที่ต้องพบเจอ
มีอะไรรออยู่มากมาย
เธอเองก็เช่นกัน ฉันรู้ดี
เพราะฉะนั้น
อย่างน้อยที่สุด
ขอให้เธอเคารพในการตัดสินใจของฉัน
ฉันรู้ เธอไม่เข้าใจ และไม่อยากรับรู้
แต่ฉันคงปล่อยให้เป็นอย่างที่ผ่านมาไม่ได้
เสียใจด้วย
เพราะฉันจริงจัง
หลายเดือนที่ผ่านมา
คงเป็นคำอธิบายที่ดีที่สุด
ฉันยอมให้เป็นอย่างเดิม ไม่ได้อีกต่อไป
มีความคิดที่เลวร้ายที่สุด
ที่สมองฉันเคยเค้นออกมาบ่อยครั้ง
ทั้งๆที่ไม่อยากคิด
แต่ใจก็พาไป
ฉันคิดว่า
แย่เหลือเกิน
ฉันเสียใจ
ที่เราสองคนได้พบ ได้เจอกัน
ไม่น่าเกิดขึ้นเลย
เป็นความคิดที่เลวทรามมาก
ฉันเสียใจทุกครั้งที่คิดแบบนี้
เพราะฉะนั้น
จะขอบอกเอาไว้ตรงนี้
ถึงแม้
เธออาจไม่ได้เข้ามาอ่าน ไม่ได้เหน ไม่ได้รับรู้เลยก็ตาม
"ขอบคุณนะ"
สำหรับทุกอย่าง
ทุกรอยยิ้ม
ทุกเสียงหัวเราะ
ทุกสิ่ง ที่เธอทำดีที่สุดแล้ว
เพื่อฉัน เพื่อตัวเธอเอง เพื่ออะไรก็ตามแต่
ช่วงเวลาที่ดีๆนั้น
จะอยู่กับฉันไปตลอด เชื่อเถอะ
และ
"ขอโทษ"
ที่ทำให้เธอเสียใจ กับการบอกลา
ขอโทษที่เป็นคนแบบนี้
เป็นคนแบบที่
เข้ากับเธอไม่ได้
ขอโทษที่
อดทนได้เพียงเท่านี้
ฉันยังคงเงื่อนไขข้อเดิมไว้
คำพูดสุดท้ายที่ฉันพูดกับเธอ
ทั้งน้ำตา
ซักวัน
เมื่อเธอพบคนคนนั้น
คนที่เธอต้องการ
มากกว่าใครในโลกนี้
คนที่มีค่าเพียงพอ
ที่เธอไม่อาจเสียเค้าไปได้
วันนั้น
เธอคงจะเข้าใจอะไรๆ
ที่ฉันทำ ที่ฉันบอก ที่ฉันอธิบาย
จนกว่าวันนั้นจะมาถึง
ฉันคงพูดคุย พบเจอกับเธอไม่ได้
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
เข้าใจเงื่อนไขด้วยนะ
แต่ว่า
ฉันไม่รอหรอกนะ
คงไม่คาดหวัง
เพราะความคาดหวัง ทำฉันเจ็บปวดเหลือเกิน
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา
ฉันคงต้องไปแล้ว
มีคนอื่น
คนที่เค้ารอฉันอยู่
คนที่ฉันรอเค้าอยู่
ฉันต้องไปแล้ว
เธออาจไม่เข้าใจ
แต่มันก็ถึงเวลาแล้ว
ที่ฉันต้องปล่อยมือเธอ
และไปเสียที
ลาก่อน พี่โจ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
เดียร์เคยรักพี่โจแค่ไหน
เดียร์จะไม่ลืมเลย
ดูแลตัวเองดีๆนะ
ลาก่อน
|
|
|
