มีเรื่อง อิโระ อิโระ หลังจากลับมาที่อยากจะเขียน ก้เลยเอาไปตั้งเป็นหัวข้อซะเลย แต่ อิโระ อิโระ เนี่ย คงไม่รวมเรื่องโคะนะ ขอผลัดอีกแล้ว โคะถูกดองซะเปื่อยยุ่ยเลย ฮะๆๆ

 

ตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่นนี่แทบไม่ได้อยู่บ้านเลย ส่วนใหญ่ไปมหาลัยไปทำบ้านรับน้อง ก้หนุกดีอ่ะ ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆหลายๆคณะ ไปเต้นๆขำๆให้มันผอม ฮ่าๆๆ เมื่อวานมีงานโปรโมท CU First date ที่สยามก้เลยต้องไปเต้นโปรโมทบ้านตัวเองด้วย เต้นกันกระจายไม่อายชาวบ้านที่เดินไปเดินมา แถมฝนตกอีกตะหาก บ้านโซ๊ยตี๋ก้ลุยโลดเลย หนุกหนานๆ

 

ตั้งแต่กลับมาดูหนังไปสามเรื่องแล้ว มี Perhaps Love, Spring Snow, Always sunset on the third block สนุกทุกเรื่องเลย

 

เรื่อง perhaps love ก้เปนหนังเพลง เนื้อเรื่องก้เป็นความรักสามเส้าคือ พระเอก นางเอก กะผู้กำกับ หนังอินเตอร์ดีเนอะ เพราะเอกญี่ปุ่น นางเอกจีน แถมเกาหลีคือพระเอกแดจังกึมมาด้วย ตอนจบเศร้าจัง (ทาเคชิเท่ห์มากๆ ชอบ)

 

เรื่อง spring snow อยากดูมานานแล้วตั้งแต่ที่อาโอกิเซนเซย์เล่าให้ฟังว่าหนังดีมากๆ กว่าจะเข้าเมืองไทยรอมาชาติเศษ เป็นเรื่องความรักอีกแล้ว แต่เป็นรักต้องห้าม พระเอกไปรักนางเอกที่เป็นคู่หมั้นจักรพรรดิ เฮ้อ อะไรมันจะเศร้ากันปานนี้ แต่ก้นะ ดูแล้วก้แอบหงุดหงิด เพราะจิงๆแล้วมันไม่ใช่รักต้องห้ามอะไรเล้ย แต่พระเอกอ่ะทำตัวเองซะงั้น ถ้าดีวีดีออกเมื่อไหร่ต้องรีบซื้อมาดู เผื่อจะเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมพระเอกถึงงี่เง่า แต่ซาโตชิชู้เก่าหล่อแม่เจ้ามาก เป็นใครก้ให้อภัยแหละ เนอะๆ (ไม่เกี่ยวเลยเหอะ)

 

เรื่องสุดท้ายไปดูมาเมื่อวาน Always ร้องไห้กระจุยกระจาย ไม่ได้ร้องไห้ในโรงหนังแบบนี้มาตั้งแต่เรื่อง Titanic แล้วอ่ะ หนังออกแนวขำๆแต่แอบซึ้ง เป็นเรื่องชีวิตคนในย่านเล็กๆในโตเกียวปีโชวะที่ 33 หนังน่ารักมากๆ ฉากสวยดี ดาราก้คุ้นหน้า โดยเฉพาะ มากิ นางเอกโนบุตะกะคุโรซากิ เจ๊แกเล่นเปนเด็กบ้านนอกเข้ากรุง มาจากอาโอโมริซะด้วย ตรงกะชีวิตจิงเชียวนะ ใครที่อยากหาหนังดีๆซักเรื่องดู แนะนำเรื่องนี้นะคะ แต่ถ้าไม่ชอบหนังเอื่อยๆก้อ....อืมมม แต่เราชอบนะ หนังแบบนี้ มันเรื่อยๆดี

 

พูดถึงคุโรซากิ กะลังหนุกโคดๆ โหลดมาเยอะเกินไม่มีที่จะเก็บในเครื่องแล้ว เมื่อวานเลยต้องตัดใจลบตอนที่ไรท์แล้วออกไปก่อน ฮือๆๆ ก้มันทนไม่ได้อ่ะ ถ้าไม่ได้ดูคงลงแดงตายไปเลย แต่ดูเรื่องนี้แล้วอยากให้ใครเอามีดมาแทงกรุที คุยกันแต่ละเรื่องยากชิบ เรื่องหุ้นเงี้ย ฟังไม่ออกโว้ย ซับก้ไม่มีฟังเองสดๆ แต่พีเท่ห์ขาดใจมาก เข้มจิงๆ ช๊อบชอบ สาธุ ขอให้นางเอกกะพระเอกรักกัน หนังจะได้กุ๊กกิ๊กบ้าง สงสารคนดูหน่อยเห๊อะ เนื้อเรื่องเครียดเหลือเกิน

 

อ้อ แถมนิดนึง กลับมาเนี่ยกินเอมเคไปสามรอบจนหน้าจะเป็นลูกชิ้นเอมเคแล้ว ขอบคุณพี่โจและเพื่อนๆรุ่น 42 นะจ๊ะที่เลี้ยง แด๊กส์ฟรีค่ะ ฮิๆ

มาแล้วตามคำเรียกร้อง(ใครเรียกร้องฟระ?) ถึงจะยังเข้าสเปซตัวเองไม่ได้ แต่ก้จะมาอัพเรื่องน้องนิวส์ ตอนนี้อารมณ์รักนิวส์มันพลุ่งพล่านหลังจากอ่านเรื่องคอนสุดท้ายที่มิยางิ ทำเอาเราน้ำตาร่วงเรย ฮือๆ โฮๆ สงสารนิวส์จัง

 

วันอาทิตย์ที่ 23 เมษา นิวส์อุดส่ามาเปิดคอนเสิร์ตที่นีงาตะด้วย โชคดีโคดๆ ตื่นเต้นมากๆเพราะเป็นคอนแรกของเรา แจนซื้อตั๋วรอบเที่ยงให้เรา ราคาบัตรน้ำตาแทบจะร่วง ถ้าแม่รู้ตายกันไปข้าง ออมได้ดูรอบเย็น เราเรยฉายเดี่ยวเข้าไปดูกะน้องมิ้น (น้องเค้าดูสองรอบเรย เหอะๆๆ) ที่นั่งเราติดทางเดินถัดขึ้นไปสามแถว แต่แอ๊บส์ไกลจากเวทีใหญ่ แต่ฮอลมันไม่ใหญ่มากเลยเหนชัด ไปถึงเจอคนข้างๆมาคุยด้วย พี่แกก้มาคนเดียว บ้าโอโนะวงอาราชิ เมาท์แต่เรื่องอาราชิ กรุก้ เอ่อะ ได้ข่าวว่ามาดูนิวส์นะจ๊ะ พี่แกถือพัดเรียว ติดโบว์ให้คู่กะตัวเองอีกตะหาก อ่ะจ้ะ หน่อมแน้มจิงๆ

 

คอนเริ่มเที่ยงตรงเป๊ะ ตรงเวลาโคดๆ ผ้าคลุมสีขาวผืนใหญ่มากเปิดออกแล้วนิวส์ก้ออกมา โอ้ววว รีบใส่แว่นดู ร้องเพลง News nipponกะ Kibou Yell และแล้วพีก้เดินมาตรงทางเดินเราด้วย กรี๊ดดดดดด หล่อโว้ย ตู้มมากๆ 100 เซนจิ ก้ร้องเพลงเร็วๆหลายเพลงแล้วก้มา sayaendou รูปถั่วลันเตาเต้นบนจอน่ารักสุดๆ โอ้ว ชิเงะเดินมาเต้นใกล้ๆ ใครก้ได้ช่วยที ทำไมชิเงะตัวจิงหล่อมากๆๆๆๆๆ เยี่ยงนี้ ดูในทีวีกะหนังสือไม่ขึ้นกล้องเลย เจอตัวจิงเข้าไป ถึงกะบ้าไปชั่วขณะ อิ้งแด๊กส์ไปเรย

 

จบ sayaendou ก้ร้องเพลง summary แล้วก้เป็นโซโล่ของแต่ละคน เริ่มน้องโคะก่อนเลย ควงไม้มาอัน เต้นบิดไปบิดมา ไอออมชอบใจมาก บอกว่าพลิ้ววววดีจิง โคะเส็ดก้มัซซือ เพลงจำแม่นเลย It's BAD แบ๊ดจิงๆนะจ๊ะน้องมัซซือ เต้นส่ายสุดตัว แต่ทำไมมันสั้นจังอ่ะ แป๊บๆจบละ แล้วก้เปนพี่เรียวร้องเพลงอะไรก้งงเหมือนกัน แล้วก้เปนน้องพีน้อยเพลง colorful

แล้วก้มาต่อโซโล่ยูยะ เพลงอะไรมะรู้แต่เพราะโคดๆ เสียงหวานบาดใจ แล้วก้เปนชิเงะ ใส่มงกุฎสีเงินอันน้อย น่าร๊ากกกกมากกก เล่นกีต้าร์ด้วยนะ ร้องๆอยู่มัซซือก้ออกมาตีกลองญี่ปุ่น โอ้แม่เจ้ามัซซือเท่ห์มากๆๆๆๆ ตีกล้องโต้กะเสียงกีต้าร์ชิเงะปิดท้ายเป็นอันจบโซโล่นะจ๊ะ (ตีซะตัวลอยเลยเหอะ)

 

เงียบไปแป๊บ พอไฟเปิดพีมาโผล่ตรงหน้าเราเลยอ่ะเพลง Izanaizuki ตกใจโหมะเยย เรานี่จ้องพีตาค้าง ชอบเพลงนี้เพราะพีมาอยู่ตรงเราโว้ยยย (นานๆจะมาทีเหอะ) ต่อด้วย Shock me กะ Nande2 Dame มันส์มากๆ แล้วก้เปนช่วงเอมซี

 

เอมซีฮามากๆ ชิเงะโดนรุมโคดๆ คุยกันเรื่องเดทนิวส์ คุโรซากิ แล้วก้พีแกล้งยูยะ แบบว่ากางเกงยีนส์ยูยะมีไรแว้บๆติดเต็มเลย ก้เลยถามว่าทำไมรุงรังจัง ยูยะก้มลงไปดูบอกไหน แล้วไปจ๊ะเอ๋เข้าที่เป้าพอดี พีบอก นั่นมัน 手越の神様 แล้ว กร๊ากกก ขำตายห๊าส์ไปเรย โอ้ว ที่เด็ดอยู่ตอนที่พีสอนท่าเต้นเพลง Daite Senyorita พีบอกว่า นีงาตะเปนที่แรกที่จะร้องเพลงนี้ ดีใจโคดๆ ท่าเต้น おっぱいから始まる!! ไม่ค่อยเลยนะพี รู้สึกจะภูมิใจในนมตู้มของตัวเองม๊ากมาก ท่าเต้นโคดฮา โดยเฉพาะท่อน 強く強く離さないで โอ้ว ท่าเบ่งกล้าม โคะล้อเลียนพีใหญ่เลย น่ารักจังง

 

จบเอมซีก้เปนยูยะฉายเดี่ยว บอกว่า "จะร้องเพลงที่ผมชอบมากที่สุดตอนนี้" โอ้ว มันคือเพลง Love song ขอบอกว่ายูยะร้องแล้วเพราะมาก เพราะกว่าเจ้าของเพลงอีก (อ๊าก ขอโทดนะพีนะ) ร้องไปครึ่งเพลงพีออกมาแจม(เพลงกรู ว่างั้น) เป็ดมาแล้วจ้า แต่ก้น่ารักดี สรุป Love Song เวอร์ชั่นนี้ เพราะมากๆๆๆๆๆ

 

แล้วก้มาถึงเพลงที่ร๊อรออยากจะดู Daite Senyorita พี่แกเล่นล้อเลียนคุโรซากิฉากที่โคะโดนตำรวจจับด้วย ชิเงะมาเล่นเปนตำรวจ กร๊าก ขำชิบเป๋ง ตอนร้องบนจอเปิดพีวีด้วย (ที่แรกในญี่ปุ่นเชียวนะ) โอ้ยยยย หล่อมากกกกก พีเวอร์ชั่นนักเลงต่อยตี เลือดติดปากอีกตะหาก โอยยย ตายห๊าส์ไปเรย แต่เราก้เสียดายนิสนึง แอบอยากดูเพลง let me ที่ทำเราเลือดกระฉูดคาคอม เอาเหอะ ดูในโชเนนก้ได้ พีเค้าอุดส่าเล่นเพลงนี้ที่นีงาตะที่แรก แค่นี้ก้ปลิ้มสุดๆแล้ว

 

จากนั้นก้เปนเพลงเร็วโน่นนี่เยอะมาก แล้วก้มาเป็นเพลงคู่ มัซซือกะยูยะ เรียวกะโคะ แล้วก้พีกะชิเงะ ขอพรีเซนต์เพลงหลังนิดนึง ชิเงะแต่งเองกะพีค่ะ น่ารักมาก ออกแนวร๊อคๆ ชิเงะเล่นกีตาร์อีกแล้น เท่ห์มากมาย แล้วก้มาเพลง dreams ขอบอกว่ามัซซือทำซึ้ง เปลี่ยนเนื้อเป็น なぜ涙あふれるの？みんなのこと愛してるよ โอ้ว เรียกเสียงกรี๊ดได้ลั่นเลย หมดเพลงซึ้งก้เปนเพลงร๊อคติดกันหลายๆเพลง อยากจะบอกว่า พีกอดโคะด้วยอ่ะ ฮ่าๆ แล้วพีกะชิเงะนอนอยู่ที่กลางเวทีใหญ่กลิ้งไปกลิ้งมา น่ารักม๊ากมาก แล้วก้จบที่ cherish แล้วก้เพลงโปรดเรา yume no kazu dake..แล้วก้　hadashi no cinderella boy แล้วก้มา sayaendou อีกรอบ เพลงนี้ร้องกี่รอบก้มันส์ แล้วก้จบคอนแบบหลอกๆตามฟอร์ม พอแฟนๆเรียกก้ออกมาอีก ร้อง kibou yell กะ News nippoｎอีกแล้วก้จบคอน แฟนๆก้ยังไม่ยอมออกไป ตะโกนเรียกนืวส์ๆๆๆ โฆษกเรยออกมาประกาศว่าจบแล้วจิงๆ เฮ้อ เสียดายจัง นี่ถ้าดูรอบเย็นอังกอร์หลายรอบกว่านี้อีก ง่า

 

อัพมาโคดยาว ขอสรุปย่อๆเรียงคนไปเลย ดังนี้นะจ๊ะ

 

ยามะพี ：หล่อมากกกกกก ล่ำมากกกกกก ไร้ซึ่งคำบรรยายในความหล่อ โซโล่เท่ห์สุดๆ ก่อนจบคอนทะลึ่งมีแอบไปจับก้นชิเงะนะตัวเอง แต่งอนอ่ะไม่ค่อยเดินมาฝั่งซ้ายบ้างเรย มาแค่หกครั้งเอง (ยังอุดส่าห์นับเนอะ)

 

ชิเงะ ：นี่ก้หล่อแบบ ช๊อค มี ไปเลย ตัวจิงดูดีกว่าในทีวีล้านเท่าได้ เล่นกีต้าร์เท่ห์โคดๆ หลงรักชิเงะไปแล้วจ้ะ ช่วยด้วย

 

โคะ　： โคะเดินมาตรงที่เรานั่งบ่อยที่สุดเลยได้เหนใกล้มากๆ (เหนมะ เดสทินี่ หลังจากนั้นเลยได้ไกล้กว่าเดิมเรย) โซโล่เธอพลิ้วมากจ้ะ แอบมาโยนบอลลายเซนต์แถวๆเราด้วย (แต่มะได้อ่ะ หมู่ห้า)

 

มัซสึดะ　： น่ารักที่สุดในวงแล้วอ่ะ ยิ้มเล่นกะแฟนๆตลอดเวลาเลย เฟรนด์ลี่มากๆ ตอนแจกบอลลายเซนต์เราคลั่งไปเรย มีจุ๊บบอลด้วย ร้องเพลงสดเพราะสุดๆ น้องมัซซือสุดเลิฟ

 

ยูยะ　： นี่ก้ไม่ยอมแพ้พีเชียวนะ อ้วนขึ้นเยอะเรย หน้าแอ๊บส์บวม แต่ก้น่ารัก เหงื่อออกโดนขอบตาที่ทาไว้เสียโฉมเรยนะน้องยูยะ ขอปรบมือให้กับความไพเราะของเพลง Love song ประทับใจสุดๆ

 

เรียว　： พี่เหี่ยวเราตัวเล็กกว่าที่คิดไว้เยอะเลย หน้าใส๊ใส แต่ไม่ค่อยยิ้มเลยอ่ะ เดินผ่านมาทางเราทีคนข้างๆกรี๊ดสลบไปเลย พี่มาแนวนิ่งๆเท่ห์ๆ เป็นพี่ใหญ่ของวงนะจ๊ะ

 

สรุป คอนแรกของเราครั้งนี้ ประทับใจมาก หนุกมากๆ ตอนดูคอนคิดตลอดเลยว่าอยากไปดูอีกรอบที่มิยางิ คิดแล้วคิดอีก แต่ไม่ได้จิงๆอ่ะ เพราะต้องกลับวันที่ 30 วันเดียวกะคอนเรย ฮือๆ เศร้ามากมาย เสียดาย อยากไปดู แค่อ่านในเน็ตก้ซึ้งโคดๆเล่นเอาร้องไห้เลย ถ้าไปดูจิงๆคงพรากๆแน่ๆ

 

ถึงจะมีคนพูดอะไรไปต่างๆนาๆ แต่เราขอเชื่อในคำสัญญาที่นิวส์ให้กับพวกเราละกันว่า นิวส์จะไม่แตกวง และจะกลับมาปีหน้า ปีหน้าเราก้จะกลับไปดูคอนนิวส์อีกนะ

 

 

目の前にＮＥＷＳがいる。大丈夫だから信じて待ってて。　錦戸　亮

 

ＮＥＷＳの事を信じてて。オマエのこと愛してる。　加藤　成亮

 

もう一度笑って見せて！！増田　貴久

 

ＮＥＷＳは絶対解散しないからね！ｂｙ　山下　智久

 

รักนิวส์ม๊ากมาก จิงๆนะ

 

ป.ล. ขอยกเรื่องโคะไปต่อคราวหน้านะ คราวนี้โคดของโคดยาวแล้ว เขียนไม่ไหวแล้ว ง่วงด้วยง่ะ รอหน่อยนะจ๊ะโคะน้อย

 

ฝนตกอยู่...

 

ไม่ชอบหน้าฝนเลยอ่ะ ฝนตก รถติด เปียก ฟ้าร้อง หนวกหู น่ารำคาญ หงุดหงิด

 

ฟ้าจ๋า เข้าใจกันบ้างดิ อย่าแกล้งเราเลยนะ ฝนจ๋า หยุดตกเถอะนะ...

 

ไม่ชอบฝน เกลียดฝน เข้าใจมะ...

 

 

แต่ว่า...เสียงฝนที่ตกอยู่ตอนนี้ ทำให้เรานึกถึงความทรงจำบางอย่าง...ที่นานมาแล้ว...

 

 

เคย...เคยอยากให้ฝนตกทุกๆวัน อยากลืมตาขึ้นมาตอนเช้าแล้วได้ยินเสียงฝนกระทบหน้าต่างห้องนอน เพราะ...

 

เพราะ...

 

雨。。。彼と。。。同じ傘の下で。。。学校まで。。。二人で。。。

 

ไม่เคยชอบฝนมากเท่านั้นมาก่อนเลยในชีวิต

 

 

กลับไปญี่ปุ่นคราวนี้ ได้ไปหวนคืนความทรงจำที่บางครั้งตัวเองก้ลืมไปแล้ว แค่คิดถึงก้ยิ้มกับตัวเองได้

 

อยากจะจำความรู้สึกนี้ไว้ ว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เคย"ชอบ"ฝนมากแค่ไหน

 

แต่มันก้เปนแค่ความทรงจำดีๆที่เคยชอบฝนอยู่พักนึง... ตอนนี้ก้เกลียดฝน...เหมือนเดิม...

 

 

เคยมีคนๆนึงพูดไว้ว่า เค้าเคยเกลียดฝน แต่พอลองมองฝนในอีกมุมนึง ถ้าฝนไม่ตก โลกก้จะไม่ชุ่มฉ่ำสดชื่น ไม่มีต้นไม้ดอกไม้ ไม่มีสายรุ้ง...คงไม่เปนโลกอย่างที่เปนอยู่ทุกวันนี้ พอคิดได้อย่างงี้ ก้เลยชอบฝนขึ้นมา(นิดนึง)

 

雨の後の夜空はキレイに星が出る。そんなこと考えると雨も好きになれるよねと。。。

 

อืม มันก้จิงนะพี แต่จะให้ทำใจชอบอะไรที่เราไม่ชอบเนี่ย มันยากจัง...

 

ไปนอนแล้วล่ะ เข้าสเปซตัวเองไม่ได้มาเปนอาทิดแล้ว เซงจัง...ทั้งๆที่ตั้งใจจะอัพเรื่องคอนนิวส์กะน้องโคะ แต่กลายมาเป็นเรื่องฝนได้ไงเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเองเลย...งง...

 

 

อาจมีฝนที่หล่นมาชั่วคราว และเมฆขาวที่ผ่านมาชั่วข้ามคืน

เจอะกับลมก้ปลิวไป ไม่มีใครรื้อฟื้น ไม่ได้เป็นความยั่งยืนเสมอไป

 

แต่กับเธอที่ผ่านมาชั่วคราว กับเรื่องราวที่เปลี่ยนไปชั่วข้ามคืน

กับอะไรที่เป็นไป ก้ยังไม่เคยลืม เหมือนว่ามันเป็นส่วนนึงของหัวใจ

 

...เราไม่เคยจะรักกัน มีแต่วันที่อ่อนไหว ผ่านเลยไปและไม่เคยจะกลับมา

เป็นแค่ความประทับใจ ที่ยังคงแน่นหนา มีแต่ฝนมีแต่ฟ้าที่เข้าใจ...

 

ใต้ต้นไม่ที่ไม่มีร่มเงา กิ่งก้านมันไม่ได้สูงซักเท่าไหร่

แต่รากลึกลงในดิน หยั่งลึกลงในใจ มีความหมายที่มากมายตลอดมา...

 

...หยั่งรากลึกลงในดิน หยั่งลึกลงในใจ มีความหมายที่มากมาย...ตลอดมา

 

วันนี้แนวแฮะ มาอัพไดตอนตีสามกว่าๆ ป่าวหรอก เอมเป็นเฝร่ยอะไรมะรู้ เข้าไดมะได้ นี่ขนาดล้างบางเครื่องแล้ว ก้ยังไม่มีท่าทีว่าจะหายเฝร่ย คอมกรู อยากจะเขวี้ยงทิ้งซะทีให้หายบ้าไปเรย เซร็ง

 

อัพรอโหลดละครเรียวซามะให้ปอร์ละกัน แต่วันนี้ไม่อยู่ในโหมดอัพเรื่องที่ญี่ปุ่น ชั้นก้มะเข้าใจเหมือนกันว่าจะผลัดเรื่องนิวส์กะโคะไปถึงไหน อยากเขียนแต่ก้ขี้เกียด ขอโทดนะนิวส์น้อย ดองไว้ก่อนละกันนะจุ๊

 

เมื่อวานมีเลี้ยงห้องหนึ่งที่นาทองแถวๆบ้านช้านเอง แอบแวบไปมหาลัยก่อนกะไปช่วยทำของบ้าน สรุป ไปนั่งเล่นเซเว่นอัพให้เพื่อนๆรุมตีหัวซะงั้น นัดกันไปหกโมง แต่ก้ยังมีเสร่อหนึ่งตัว (มรึงอ่ะ จา) ไปก่อนเพราะกะร้องเพลงคนเดียว ฮ่าๆ ครองไมค์เชียวนะ ไม่ได้เจอเพื่อนๆก้นานเหมือนกัน ถึงจะมีนัดกันบ่อยๆหลังจากจบมาเราก้ไปไม่ได้ทุกที เพื่อนๆก้เปี่ยนไปกันเยอะนะ ดูโตขึ้น เป็นเด็กมหาลัยแล้วนี่เนอะ นังมิ้มกะนังเทอดแอบมีเซอร์ไพรส์เพื่อนๆให้โวตกันว่า ใครเปี่ยนไปมากที่สุด ใครแปลกมากที่สุด แล้วก้ ใครที่เหมือนเดิมมากที่สุด คนที่ได้รางวัลคือ

 

คนที่เปี่ยนไป...เอ่อะ กรูจำมะได้อ่ะ (ทรึง)

 

คนที่แปลก...เด็กโต๋อ้น หรือน้องกะโฮ่เรานี่เอง (ชั้นก้โวตให้มันเหอะ แนวโคด)

 

คนที่เหมือนเดิม...จา กะ นุ่น สองคนนี้เหมือนเดิมจิงๆ แต่ขอเน้นจาว่า เรอได้อุบาดเหมือนเดิมโคดๆ น่าจะมอบรางวัล มารยาทรามแถมให้มันด้วย

 

กินกันไป เพื่อนๆก้ทยอยกลับไป เหลือแต่แก๊งค์กอลั่มที่ยังครองไมค์ไม่ยอมไปไหน เกดนี่ก้เมาแล้วคึกขึ้นไปแด้นซ์บนเก้าอี้ ไอ้เราที่แด๊กส์ไปขวดครึ่งแล้วกลับเฉย ชนขวดกะอีแพรว ดริ้งค์ไม่ยอมเลิกก้ยังไม่เมา เออ หน้าชั้นนี่ไม่ให้เรยนะ แต่คอแข็งเจงๆ ชั้นล่ะงงตัวเอง

 

เส็ดแล้วไปต่อกันที่...ผับ ฮ่าๆๆๆ การไปผับครั้งแรกของนางสาวธันญา มันชวนๆไปก้ไปกะมัน โทรบอกแม่ว่าไปเกะ เลวมะเรา จารู้จักกะพี่ที่ร้านเรยเข้าไปได้ ก้...ไม่เหนมีอะไรเรยเนอะ คงเปนเพราะมีแต่พวกเราด้วยแหละ จะเต้นก้อาย เกาะกลุ่มกันเปนแห ไปๆมาๆเที่ยงคืนละ กลับดีก่า จาขับรถมาส่ง แม่มะสงสัยอะไร วันนี้ก้ผ่านไปอีกวัน ฮิ้วๆๆ

 

เลี้ยงรุ่นก้แนวๆนี้ล่ะเนอะ

 

ป.ล.ฮิ้ว ดีใจโว้ย จะได้ไปพัทยาแล้ว ยัตต้า แต่...เป้ไปมะได้ อู๋กะแฮนด์ก้มะไป มิๆก้ไปมะได้ เหลือกันไม่กี่หมู่ นี่ก้ว่าจะชวนรุ่น 42 ไปด้วย ไปช่วยหารค่าห้องหน่อยเหอะ คือ จะนอนฮาร์ดร็อคอ่ะ ก้คือแบบ เด็กเอเอฟเอสก้เงี้ย ฮิโซ (ตอแร๊ส์จิงๆ)

 

ป.ล.2 シゲ先輩、見てばっかりすると恥ずかしいよ！何か言ってよ！彼氏いないんだってばぁ！！