มีเรื่อง อิโระ อิโระ หลังจากลับมาที่อยากจะเขียน ก้เลยเอาไปตั้งเป็นหัวข้อซะเลย แต่ อิโระ อิโระ เนี่ย คงไม่รวมเรื่องโคะนะ ขอผลัดอีกแล้ว โคะถูกดองซะเปื่อยยุ่ยเลย ฮะๆๆ

 

ตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่นนี่แทบไม่ได้อยู่บ้านเลย ส่วนใหญ่ไปมหาลัยไปทำบ้านรับน้อง ก้หนุกดีอ่ะ ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆหลายๆคณะ ไปเต้นๆขำๆให้มันผอม ฮ่าๆๆ เมื่อวานมีงานโปรโมท CU First date ที่สยามก้เลยต้องไปเต้นโปรโมทบ้านตัวเองด้วย เต้นกันกระจายไม่อายชาวบ้านที่เดินไปเดินมา แถมฝนตกอีกตะหาก บ้านโซ๊ยตี๋ก้ลุยโลดเลย หนุกหนานๆ

 

ตั้งแต่กลับมาดูหนังไปสามเรื่องแล้ว มี Perhaps Love, Spring Snow, Always sunset on the third block สนุกทุกเรื่องเลย

 

เรื่อง perhaps love ก้เปนหนังเพลง เนื้อเรื่องก้เป็นความรักสามเส้าคือ พระเอก นางเอก กะผู้กำกับ หนังอินเตอร์ดีเนอะ เพราะเอกญี่ปุ่น นางเอกจีน แถมเกาหลีคือพระเอกแดจังกึมมาด้วย ตอนจบเศร้าจัง (ทาเคชิเท่ห์มากๆ ชอบ)

 

เรื่อง spring snow อยากดูมานานแล้วตั้งแต่ที่อาโอกิเซนเซย์เล่าให้ฟังว่าหนังดีมากๆ กว่าจะเข้าเมืองไทยรอมาชาติเศษ เป็นเรื่องความรักอีกแล้ว แต่เป็นรักต้องห้าม พระเอกไปรักนางเอกที่เป็นคู่หมั้นจักรพรรดิ เฮ้อ อะไรมันจะเศร้ากันปานนี้ แต่ก้นะ ดูแล้วก้แอบหงุดหงิด เพราะจิงๆแล้วมันไม่ใช่รักต้องห้ามอะไรเล้ย แต่พระเอกอ่ะทำตัวเองซะงั้น ถ้าดีวีดีออกเมื่อไหร่ต้องรีบซื้อมาดู เผื่อจะเข้าใจมากขึ้นว่าทำไมพระเอกถึงงี่เง่า แต่ซาโตชิชู้เก่าหล่อแม่เจ้ามาก เป็นใครก้ให้อภัยแหละ เนอะๆ (ไม่เกี่ยวเลยเหอะ)

 

เรื่องสุดท้ายไปดูมาเมื่อวาน Always ร้องไห้กระจุยกระจาย ไม่ได้ร้องไห้ในโรงหนังแบบนี้มาตั้งแต่เรื่อง Titanic แล้วอ่ะ หนังออกแนวขำๆแต่แอบซึ้ง เป็นเรื่องชีวิตคนในย่านเล็กๆในโตเกียวปีโชวะที่ 33 หนังน่ารักมากๆ ฉากสวยดี ดาราก้คุ้นหน้า โดยเฉพาะ มากิ นางเอกโนบุตะกะคุโรซากิ เจ๊แกเล่นเปนเด็กบ้านนอกเข้ากรุง มาจากอาโอโมริซะด้วย ตรงกะชีวิตจิงเชียวนะ ใครที่อยากหาหนังดีๆซักเรื่องดู แนะนำเรื่องนี้นะคะ แต่ถ้าไม่ชอบหนังเอื่อยๆก้อ....อืมมม แต่เราชอบนะ หนังแบบนี้ มันเรื่อยๆดี

 

พูดถึงคุโรซากิ กะลังหนุกโคดๆ โหลดมาเยอะเกินไม่มีที่จะเก็บในเครื่องแล้ว เมื่อวานเลยต้องตัดใจลบตอนที่ไรท์แล้วออกไปก่อน ฮือๆๆ ก้มันทนไม่ได้อ่ะ ถ้าไม่ได้ดูคงลงแดงตายไปเลย แต่ดูเรื่องนี้แล้วอยากให้ใครเอามีดมาแทงกรุที คุยกันแต่ละเรื่องยากชิบ เรื่องหุ้นเงี้ย ฟังไม่ออกโว้ย ซับก้ไม่มีฟังเองสดๆ แต่พีเท่ห์ขาดใจมาก เข้มจิงๆ ช๊อบชอบ สาธุ ขอให้นางเอกกะพระเอกรักกัน หนังจะได้กุ๊กกิ๊กบ้าง สงสารคนดูหน่อยเห๊อะ เนื้อเรื่องเครียดเหลือเกิน

 

อ้อ แถมนิดนึง กลับมาเนี่ยกินเอมเคไปสามรอบจนหน้าจะเป็นลูกชิ้นเอมเคแล้ว ขอบคุณพี่โจและเพื่อนๆรุ่น 42 นะจ๊ะที่เลี้ยง แด๊กส์ฟรีค่ะ ฮิๆ

มาแล้วตามคำเรียกร้อง(ใครเรียกร้องฟระ?) ถึงจะยังเข้าสเปซตัวเองไม่ได้ แต่ก้จะมาอัพเรื่องน้องนิวส์ ตอนนี้อารมณ์รักนิวส์มันพลุ่งพล่านหลังจากอ่านเรื่องคอนสุดท้ายที่มิยางิ ทำเอาเราน้ำตาร่วงเรย ฮือๆ โฮๆ สงสารนิวส์จัง

 

วันอาทิตย์ที่ 23 เมษา นิวส์อุดส่ามาเปิดคอนเสิร์ตที่นีงาตะด้วย โชคดีโคดๆ ตื่นเต้นมากๆเพราะเป็นคอนแรกของเรา แจนซื้อตั๋วรอบเที่ยงให้เรา ราคาบัตรน้ำตาแทบจะร่วง ถ้าแม่รู้ตายกันไปข้าง ออมได้ดูรอบเย็น เราเรยฉายเดี่ยวเข้าไปดูกะน้องมิ้น (น้องเค้าดูสองรอบเรย เหอะๆๆ) ที่นั่งเราติดทางเดินถัดขึ้นไปสามแถว แต่แอ๊บส์ไกลจากเวทีใหญ่ แต่ฮอลมันไม่ใหญ่มากเลยเหนชัด ไปถึงเจอคนข้างๆมาคุยด้วย พี่แกก้มาคนเดียว บ้าโอโนะวงอาราชิ เมาท์แต่เรื่องอาราชิ กรุก้ เอ่อะ ได้ข่าวว่ามาดูนิวส์นะจ๊ะ พี่แกถือพัดเรียว ติดโบว์ให้คู่กะตัวเองอีกตะหาก อ่ะจ้ะ หน่อมแน้มจิงๆ

 

คอนเริ่มเที่ยงตรงเป๊ะ ตรงเวลาโคดๆ ผ้าคลุมสีขาวผืนใหญ่มากเปิดออกแล้วนิวส์ก้ออกมา โอ้ววว รีบใส่แว่นดู ร้องเพลง News nipponกะ Kibou Yell และแล้วพีก้เดินมาตรงทางเดินเราด้วย กรี๊ดดดดดด หล่อโว้ย ตู้มมากๆ 100 เซนจิ ก้ร้องเพลงเร็วๆหลายเพลงแล้วก้มา sayaendou รูปถั่วลันเตาเต้นบนจอน่ารักสุดๆ โอ้ว ชิเงะเดินมาเต้นใกล้ๆ ใครก้ได้ช่วยที ทำไมชิเงะตัวจิงหล่อมากๆๆๆๆๆ เยี่ยงนี้ ดูในทีวีกะหนังสือไม่ขึ้นกล้องเลย เจอตัวจิงเข้าไป ถึงกะบ้าไปชั่วขณะ อิ้งแด๊กส์ไปเรย

 

จบ sayaendou ก้ร้องเพลง summary แล้วก้เป็นโซโล่ของแต่ละคน เริ่มน้องโคะก่อนเลย ควงไม้มาอัน เต้นบิดไปบิดมา ไอออมชอบใจมาก บอกว่าพลิ้ววววดีจิง โคะเส็ดก้มัซซือ เพลงจำแม่นเลย It's BAD แบ๊ดจิงๆนะจ๊ะน้องมัซซือ เต้นส่ายสุดตัว แต่ทำไมมันสั้นจังอ่ะ แป๊บๆจบละ แล้วก้เปนพี่เรียวร้องเพลงอะไรก้งงเหมือนกัน แล้วก้เปนน้องพีน้อยเพลง colorful

แล้วก้มาต่อโซโล่ยูยะ เพลงอะไรมะรู้แต่เพราะโคดๆ เสียงหวานบาดใจ แล้วก้เปนชิเงะ ใส่มงกุฎสีเงินอันน้อย น่าร๊ากกกกมากกก เล่นกีต้าร์ด้วยนะ ร้องๆอยู่มัซซือก้ออกมาตีกลองญี่ปุ่น โอ้แม่เจ้ามัซซือเท่ห์มากๆๆๆๆ ตีกล้องโต้กะเสียงกีต้าร์ชิเงะปิดท้ายเป็นอันจบโซโล่นะจ๊ะ (ตีซะตัวลอยเลยเหอะ)

 

เงียบไปแป๊บ พอไฟเปิดพีมาโผล่ตรงหน้าเราเลยอ่ะเพลง Izanaizuki ตกใจโหมะเยย เรานี่จ้องพีตาค้าง ชอบเพลงนี้เพราะพีมาอยู่ตรงเราโว้ยยย (นานๆจะมาทีเหอะ) ต่อด้วย Shock me กะ Nande2 Dame มันส์มากๆ แล้วก้เปนช่วงเอมซี

 

เอมซีฮามากๆ ชิเงะโดนรุมโคดๆ คุยกันเรื่องเดทนิวส์ คุโรซากิ แล้วก้พีแกล้งยูยะ แบบว่ากางเกงยีนส์ยูยะมีไรแว้บๆติดเต็มเลย ก้เลยถามว่าทำไมรุงรังจัง ยูยะก้มลงไปดูบอกไหน แล้วไปจ๊ะเอ๋เข้าที่เป้าพอดี พีบอก นั่นมัน 手越の神様 แล้ว กร๊ากกก ขำตายห๊าส์ไปเรย โอ้ว ที่เด็ดอยู่ตอนที่พีสอนท่าเต้นเพลง Daite Senyorita พีบอกว่า นีงาตะเปนที่แรกที่จะร้องเพลงนี้ ดีใจโคดๆ ท่าเต้น おっぱいから始まる!! ไม่ค่อยเลยนะพี รู้สึกจะภูมิใจในนมตู้มของตัวเองม๊ากมาก ท่าเต้นโคดฮา โดยเฉพาะท่อน 強く強く離さないで โอ้ว ท่าเบ่งกล้าม โคะล้อเลียนพีใหญ่เลย น่ารักจังง

 

จบเอมซีก้เปนยูยะฉายเดี่ยว บอกว่า "จะร้องเพลงที่ผมชอบมากที่สุดตอนนี้" โอ้ว มันคือเพลง Love song ขอบอกว่ายูยะร้องแล้วเพราะมาก เพราะกว่าเจ้าของเพลงอีก (อ๊าก ขอโทดนะพีนะ) ร้องไปครึ่งเพลงพีออกมาแจม(เพลงกรู ว่างั้น) เป็ดมาแล้วจ้า แต่ก้น่ารักดี สรุป Love Song เวอร์ชั่นนี้ เพราะมากๆๆๆๆๆ

 

แล้วก้มาถึงเพลงที่ร๊อรออยากจะดู Daite Senyorita พี่แกเล่นล้อเลียนคุโรซากิฉากที่โคะโดนตำรวจจับด้วย ชิเงะมาเล่นเปนตำรวจ กร๊าก ขำชิบเป๋ง ตอนร้องบนจอเปิดพีวีด้วย (ที่แรกในญี่ปุ่นเชียวนะ) โอ้ยยยย หล่อมากกกกก พีเวอร์ชั่นนักเลงต่อยตี เลือดติดปากอีกตะหาก โอยยย ตายห๊าส์ไปเรย แต่เราก้เสียดายนิสนึง แอบอยากดูเพลง let me ที่ทำเราเลือดกระฉูดคาคอม เอาเหอะ ดูในโชเนนก้ได้ พีเค้าอุดส่าเล่นเพลงนี้ที่นีงาตะที่แรก แค่นี้ก้ปลิ้มสุดๆแล้ว

 

จากนั้นก้เปนเพลงเร็วโน่นนี่เยอะมาก แล้วก้มาเป็นเพลงคู่ มัซซือกะยูยะ เรียวกะโคะ แล้วก้พีกะชิเงะ ขอพรีเซนต์เพลงหลังนิดนึง ชิเงะแต่งเองกะพีค่ะ น่ารักมาก ออกแนวร๊อคๆ ชิเงะเล่นกีตาร์อีกแล้น เท่ห์มากมาย แล้วก้มาเพลง dreams ขอบอกว่ามัซซือทำซึ้ง เปลี่ยนเนื้อเป็น なぜ涙あふれるの？みんなのこと愛してるよ โอ้ว เรียกเสียงกรี๊ดได้ลั่นเลย หมดเพลงซึ้งก้เปนเพลงร๊อคติดกันหลายๆเพลง อยากจะบอกว่า พีกอดโคะด้วยอ่ะ ฮ่าๆ แล้วพีกะชิเงะนอนอยู่ที่กลางเวทีใหญ่กลิ้งไปกลิ้งมา น่ารักม๊ากมาก แล้วก้จบที่ cherish แล้วก้เพลงโปรดเรา yume no kazu dake..แล้วก้　hadashi no cinderella boy แล้วก้มา sayaendou อีกรอบ เพลงนี้ร้องกี่รอบก้มันส์ แล้วก้จบคอนแบบหลอกๆตามฟอร์ม พอแฟนๆเรียกก้ออกมาอีก ร้อง kibou yell กะ News nippoｎอีกแล้วก้จบคอน แฟนๆก้ยังไม่ยอมออกไป ตะโกนเรียกนืวส์ๆๆๆ โฆษกเรยออกมาประกาศว่าจบแล้วจิงๆ เฮ้อ เสียดายจัง นี่ถ้าดูรอบเย็นอังกอร์หลายรอบกว่านี้อีก ง่า

 

อัพมาโคดยาว ขอสรุปย่อๆเรียงคนไปเลย ดังนี้นะจ๊ะ

 

ยามะพี ：หล่อมากกกกกก ล่ำมากกกกกก ไร้ซึ่งคำบรรยายในความหล่อ โซโล่เท่ห์สุดๆ ก่อนจบคอนทะลึ่งมีแอบไปจับก้นชิเงะนะตัวเอง แต่งอนอ่ะไม่ค่อยเดินมาฝั่งซ้ายบ้างเรย มาแค่หกครั้งเอง (ยังอุดส่าห์นับเนอะ)

 

ชิเงะ ：นี่ก้หล่อแบบ ช๊อค มี ไปเลย ตัวจิงดูดีกว่าในทีวีล้านเท่าได้ เล่นกีต้าร์เท่ห์โคดๆ หลงรักชิเงะไปแล้วจ้ะ ช่วยด้วย

 

โคะ　： โคะเดินมาตรงที่เรานั่งบ่อยที่สุดเลยได้เหนใกล้มากๆ (เหนมะ เดสทินี่ หลังจากนั้นเลยได้ไกล้กว่าเดิมเรย) โซโล่เธอพลิ้วมากจ้ะ แอบมาโยนบอลลายเซนต์แถวๆเราด้วย (แต่มะได้อ่ะ หมู่ห้า)

 

มัซสึดะ　： น่ารักที่สุดในวงแล้วอ่ะ ยิ้มเล่นกะแฟนๆตลอดเวลาเลย เฟรนด์ลี่มากๆ ตอนแจกบอลลายเซนต์เราคลั่งไปเรย มีจุ๊บบอลด้วย ร้องเพลงสดเพราะสุดๆ น้องมัซซือสุดเลิฟ

 

ยูยะ　： นี่ก้ไม่ยอมแพ้พีเชียวนะ อ้วนขึ้นเยอะเรย หน้าแอ๊บส์บวม แต่ก้น่ารัก เหงื่อออกโดนขอบตาที่ทาไว้เสียโฉมเรยนะน้องยูยะ ขอปรบมือให้กับความไพเราะของเพลง Love song ประทับใจสุดๆ

 

เรียว　： พี่เหี่ยวเราตัวเล็กกว่าที่คิดไว้เยอะเลย หน้าใส๊ใส แต่ไม่ค่อยยิ้มเลยอ่ะ เดินผ่านมาทางเราทีคนข้างๆกรี๊ดสลบไปเลย พี่มาแนวนิ่งๆเท่ห์ๆ เป็นพี่ใหญ่ของวงนะจ๊ะ

 

สรุป คอนแรกของเราครั้งนี้ ประทับใจมาก หนุกมากๆ ตอนดูคอนคิดตลอดเลยว่าอยากไปดูอีกรอบที่มิยางิ คิดแล้วคิดอีก แต่ไม่ได้จิงๆอ่ะ เพราะต้องกลับวันที่ 30 วันเดียวกะคอนเรย ฮือๆ เศร้ามากมาย เสียดาย อยากไปดู แค่อ่านในเน็ตก้ซึ้งโคดๆเล่นเอาร้องไห้เลย ถ้าไปดูจิงๆคงพรากๆแน่ๆ

 

ถึงจะมีคนพูดอะไรไปต่างๆนาๆ แต่เราขอเชื่อในคำสัญญาที่นิวส์ให้กับพวกเราละกันว่า นิวส์จะไม่แตกวง และจะกลับมาปีหน้า ปีหน้าเราก้จะกลับไปดูคอนนิวส์อีกนะ

 

 

目の前にＮＥＷＳがいる。大丈夫だから信じて待ってて。　錦戸　亮

 

ＮＥＷＳの事を信じてて。オマエのこと愛してる。　加藤　成亮

 

もう一度笑って見せて！！増田　貴久

 

ＮＥＷＳは絶対解散しないからね！ｂｙ　山下　智久

 

รักนิวส์ม๊ากมาก จิงๆนะ

 

ป.ล. ขอยกเรื่องโคะไปต่อคราวหน้านะ คราวนี้โคดของโคดยาวแล้ว เขียนไม่ไหวแล้ว ง่วงด้วยง่ะ รอหน่อยนะจ๊ะโคะน้อย

 

ฝนตกอยู่...

 

ไม่ชอบหน้าฝนเลยอ่ะ ฝนตก รถติด เปียก ฟ้าร้อง หนวกหู น่ารำคาญ หงุดหงิด

 

ฟ้าจ๋า เข้าใจกันบ้างดิ อย่าแกล้งเราเลยนะ ฝนจ๋า หยุดตกเถอะนะ...

 

ไม่ชอบฝน เกลียดฝน เข้าใจมะ...

 

 

แต่ว่า...เสียงฝนที่ตกอยู่ตอนนี้ ทำให้เรานึกถึงความทรงจำบางอย่าง...ที่นานมาแล้ว...

 

 

เคย...เคยอยากให้ฝนตกทุกๆวัน อยากลืมตาขึ้นมาตอนเช้าแล้วได้ยินเสียงฝนกระทบหน้าต่างห้องนอน เพราะ...

 

เพราะ...

 

雨。。。彼と。。。同じ傘の下で。。。学校まで。。。二人で。。。

 

ไม่เคยชอบฝนมากเท่านั้นมาก่อนเลยในชีวิต

 

 

กลับไปญี่ปุ่นคราวนี้ ได้ไปหวนคืนความทรงจำที่บางครั้งตัวเองก้ลืมไปแล้ว แค่คิดถึงก้ยิ้มกับตัวเองได้

 

อยากจะจำความรู้สึกนี้ไว้ ว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เคย"ชอบ"ฝนมากแค่ไหน

 

แต่มันก้เปนแค่ความทรงจำดีๆที่เคยชอบฝนอยู่พักนึง... ตอนนี้ก้เกลียดฝน...เหมือนเดิม...

 

 

เคยมีคนๆนึงพูดไว้ว่า เค้าเคยเกลียดฝน แต่พอลองมองฝนในอีกมุมนึง ถ้าฝนไม่ตก โลกก้จะไม่ชุ่มฉ่ำสดชื่น ไม่มีต้นไม้ดอกไม้ ไม่มีสายรุ้ง...คงไม่เปนโลกอย่างที่เปนอยู่ทุกวันนี้ พอคิดได้อย่างงี้ ก้เลยชอบฝนขึ้นมา(นิดนึง)

 

雨の後の夜空はキレイに星が出る。そんなこと考えると雨も好きになれるよねと。。。

 

อืม มันก้จิงนะพี แต่จะให้ทำใจชอบอะไรที่เราไม่ชอบเนี่ย มันยากจัง...

 

ไปนอนแล้วล่ะ เข้าสเปซตัวเองไม่ได้มาเปนอาทิดแล้ว เซงจัง...ทั้งๆที่ตั้งใจจะอัพเรื่องคอนนิวส์กะน้องโคะ แต่กลายมาเป็นเรื่องฝนได้ไงเนี่ย ไม่เข้าใจตัวเองเลย...งง...

 

 

อาจมีฝนที่หล่นมาชั่วคราว และเมฆขาวที่ผ่านมาชั่วข้ามคืน

เจอะกับลมก้ปลิวไป ไม่มีใครรื้อฟื้น ไม่ได้เป็นความยั่งยืนเสมอไป

 

แต่กับเธอที่ผ่านมาชั่วคราว กับเรื่องราวที่เปลี่ยนไปชั่วข้ามคืน

กับอะไรที่เป็นไป ก้ยังไม่เคยลืม เหมือนว่ามันเป็นส่วนนึงของหัวใจ

 

...เราไม่เคยจะรักกัน มีแต่วันที่อ่อนไหว ผ่านเลยไปและไม่เคยจะกลับมา

เป็นแค่ความประทับใจ ที่ยังคงแน่นหนา มีแต่ฝนมีแต่ฟ้าที่เข้าใจ...

 

ใต้ต้นไม่ที่ไม่มีร่มเงา กิ่งก้านมันไม่ได้สูงซักเท่าไหร่

แต่รากลึกลงในดิน หยั่งลึกลงในใจ มีความหมายที่มากมายตลอดมา...

 

...หยั่งรากลึกลงในดิน หยั่งลึกลงในใจ มีความหมายที่มากมาย...ตลอดมา

 

วันนี้แนวแฮะ มาอัพไดตอนตีสามกว่าๆ ป่าวหรอก เอมเป็นเฝร่ยอะไรมะรู้ เข้าไดมะได้ นี่ขนาดล้างบางเครื่องแล้ว ก้ยังไม่มีท่าทีว่าจะหายเฝร่ย คอมกรู อยากจะเขวี้ยงทิ้งซะทีให้หายบ้าไปเรย เซร็ง

 

อัพรอโหลดละครเรียวซามะให้ปอร์ละกัน แต่วันนี้ไม่อยู่ในโหมดอัพเรื่องที่ญี่ปุ่น ชั้นก้มะเข้าใจเหมือนกันว่าจะผลัดเรื่องนิวส์กะโคะไปถึงไหน อยากเขียนแต่ก้ขี้เกียด ขอโทดนะนิวส์น้อย ดองไว้ก่อนละกันนะจุ๊

 

เมื่อวานมีเลี้ยงห้องหนึ่งที่นาทองแถวๆบ้านช้านเอง แอบแวบไปมหาลัยก่อนกะไปช่วยทำของบ้าน สรุป ไปนั่งเล่นเซเว่นอัพให้เพื่อนๆรุมตีหัวซะงั้น นัดกันไปหกโมง แต่ก้ยังมีเสร่อหนึ่งตัว (มรึงอ่ะ จา) ไปก่อนเพราะกะร้องเพลงคนเดียว ฮ่าๆ ครองไมค์เชียวนะ ไม่ได้เจอเพื่อนๆก้นานเหมือนกัน ถึงจะมีนัดกันบ่อยๆหลังจากจบมาเราก้ไปไม่ได้ทุกที เพื่อนๆก้เปี่ยนไปกันเยอะนะ ดูโตขึ้น เป็นเด็กมหาลัยแล้วนี่เนอะ นังมิ้มกะนังเทอดแอบมีเซอร์ไพรส์เพื่อนๆให้โวตกันว่า ใครเปี่ยนไปมากที่สุด ใครแปลกมากที่สุด แล้วก้ ใครที่เหมือนเดิมมากที่สุด คนที่ได้รางวัลคือ

 

คนที่เปี่ยนไป...เอ่อะ กรูจำมะได้อ่ะ (ทรึง)

 

คนที่แปลก...เด็กโต๋อ้น หรือน้องกะโฮ่เรานี่เอง (ชั้นก้โวตให้มันเหอะ แนวโคด)

 

คนที่เหมือนเดิม...จา กะ นุ่น สองคนนี้เหมือนเดิมจิงๆ แต่ขอเน้นจาว่า เรอได้อุบาดเหมือนเดิมโคดๆ น่าจะมอบรางวัล มารยาทรามแถมให้มันด้วย

 

กินกันไป เพื่อนๆก้ทยอยกลับไป เหลือแต่แก๊งค์กอลั่มที่ยังครองไมค์ไม่ยอมไปไหน เกดนี่ก้เมาแล้วคึกขึ้นไปแด้นซ์บนเก้าอี้ ไอ้เราที่แด๊กส์ไปขวดครึ่งแล้วกลับเฉย ชนขวดกะอีแพรว ดริ้งค์ไม่ยอมเลิกก้ยังไม่เมา เออ หน้าชั้นนี่ไม่ให้เรยนะ แต่คอแข็งเจงๆ ชั้นล่ะงงตัวเอง

 

เส็ดแล้วไปต่อกันที่...ผับ ฮ่าๆๆๆ การไปผับครั้งแรกของนางสาวธันญา มันชวนๆไปก้ไปกะมัน โทรบอกแม่ว่าไปเกะ เลวมะเรา จารู้จักกะพี่ที่ร้านเรยเข้าไปได้ ก้...ไม่เหนมีอะไรเรยเนอะ คงเปนเพราะมีแต่พวกเราด้วยแหละ จะเต้นก้อาย เกาะกลุ่มกันเปนแห ไปๆมาๆเที่ยงคืนละ กลับดีก่า จาขับรถมาส่ง แม่มะสงสัยอะไร วันนี้ก้ผ่านไปอีกวัน ฮิ้วๆๆ

 

เลี้ยงรุ่นก้แนวๆนี้ล่ะเนอะ

 

ป.ล.ฮิ้ว ดีใจโว้ย จะได้ไปพัทยาแล้ว ยัตต้า แต่...เป้ไปมะได้ อู๋กะแฮนด์ก้มะไป มิๆก้ไปมะได้ เหลือกันไม่กี่หมู่ นี่ก้ว่าจะชวนรุ่น 42 ไปด้วย ไปช่วยหารค่าห้องหน่อยเหอะ คือ จะนอนฮาร์ดร็อคอ่ะ ก้คือแบบ เด็กเอเอฟเอสก้เงี้ย ฮิโซ (ตอแร๊ส์จิงๆ)

 

ป.ล.2 シゲ先輩、見てばっかりすると恥ずかしいよ！何か言ってよ！彼氏いないんだってばぁ！！

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พุ่งนี้ก้จะไปแล้ว ง๊า เครื่องออกหกโมงเช้าเหอะ ฮือๆ กะไม่ให้นอนเรยใช่ป้ะเนี่ยคืนนี้ แอบเซร็ง

 

เมื่อวานก้กะอัพแหละ แต่ไม่ไหว ต้องไปจัดกระเป๋า เพราะดองไว้นาน เมื่อวานแอบเคืองตัวเองเหอะ ไปร้านทำผมกะตัดผมทำสวยก่อนไปซะหน่อย ไปถึงพี่เค้าก้แบบ น้องทำทรีทเม้นท์ไปด้วยเลยไม๊ เราก้อ ค่ะ ไม่หมดแค่นั้น น้องสีผมน้องเริ่มจางแล้วนะ ไม่ทำสีใหม่หรอ ทำคู่กันเด๋วพี่คิดราคาพิเศษให้ เราก้ เอ่อะ ได้ข่าวว่ามาตัดผมเฉยๆ ล่อไปซะขนาดนั้น กรำ สรุป เสียทรัพย์ไปแบบจำยอม เลือดนี่จางไปเลย หมู่ห้าๆๆๆๆ

 

จัดกระเป๋าไงก้จัดไม่ได้อ่ะ เพราะยัดของเข้าไปไม่หมด เมื่อเช้าแม่เรยพาไปซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหม่ สีฟ้าใส ดีจัย กลับมารีบจัดเรย เย้ คราวนี้ใส่พอแล้ว ยังเหลือที่แบกกระเป๋าอีกใบเอาไว้ใช้ตอนไปโอซาก้าเรย ฮิ้วว กะแบกเครื่องทำทาโกยากิกลับมาเรยซะงั้น

 

ตอนเที่ยงๆสามีก้โทมา โอ้ว ของที่มันส่งมาให้ตอนวันเกิดตั้งแต่ชาติปางก่อนเพิ่งมาถึงวันนี้ โคเหร่ เต่ เด่สทีนี๊?? เป็นชุดถ้วยชาเซตเบ้อเร่อเรย กว่าจะเดินทางมาถึง สามเดือนเต็มๆ คุยกะมันนานมากอ่ะ เพราะคิดถึงๆ มันลิสของฝากที่จะให้ส่งไปให้จากญี่ปุ่น โอ้ว ถุงเท้า ขนมปังเมล่อนกะชีส และ ไม้แคะหู เอ่อะ ล่อร่าเอ๊ย คืดได้ไงเนี่ย กว่าจะถึงอเมกาหนมปังขึ้นราพอดี มันบอก ไม่เปนไร ขึ้นราก้จะกิน ดู๊ดู สามีชั้น เฮ้ออออ

 

ตอนบ่ายน้องปอร์มาเล่นบ้านเปิดสมาคมดูผ.ช. และมาช่วยเราจัดกระเป๋า เมาท์มันมากมาย ดูเดทนิวส์ด้วย โอ้วววว หลงนิวส์หัวปักหัวปำเหอะ ดูฮารุคอนไป ซ้อมร้องกะเต้นไปด้วย เด๋วจะได้ไปดูจิงๆแร้ว (สาธุ ขอบัตรหน้าๆแบบเห็น เก้าเจด เซนต์ชัดๆหน่อยเหอะ)

 

ไปแล้วล่ะ ต้องไปตรวจดูของอีกที เฮ้อ ไม่อยู่อีกเดือนครึ่ง คงคิดถึงอากาศร้อนเวอร์เหมือนกันนะเนี่ย แต่จะเที่ยวเผื่อนะ จะมาอัพบล๊อคแล้วก้ลงรูปให้ดูบ่อยๆ แล้วก้จะซื้อแหนม(?)นีงาตะมากฝากด้วย ฮ่าๆ จ้าเน๊ บาย ดัดจ๊ะ 

 

ในที่สุดก้ได้อยู่บ้านซะที แต่ก้ไม่ว่างอีกนั่นแหละเพราะเพื่อนๆมากัน เมื่อวันจันทร์น้องปอร์แวะเอาเงินฝากซื้อมือถือมาให้ เลยนั่งเล่นดูคลิปกัน หนุกโคด น้องปอร์ถูกใจคลิปเมะกะพีในโนบุตะ ขอคารวะคนทำคลิปว่า "คิดได้ไงเนี่ยย" คาดว่าจะจัดตั้งสมาคมอีกในวันศุกร์นี้ก่อนไปญี่ปุ่น

 

เมื่อวานเกดมาช่วยจัดกระเป๋า ไม่อยากเอากระเป๋าใบใหญ่ไปเปนบ้าหอบฟาง เลยกะเอาใบเล็กไปสองใบ แต่ก้ใส่ไม่พออ่ะ แค่ของฝากก้เต็มใบนึงแล้ว เพราะโฮสเราเองก้ปาเข้าไปหลาย ยังโฮสคนอื่นที่จะไปเกาะเค้ากินอีก แถมโฮสบอกว่า ญี่ปุ่นปีนี้หนาวมาก นีงาตะหิมะยังตกอยู่เลยอ่ะ เรยต้องแบกเสื้อหนาวไปอีก หนักก้หนัก หมู่ห้า อยากได้กระเป๋าโดราเอมอน จะยัดของใส่ไปให้หมดเรย แล้วขอประตูวิเศษด้วย จะได้ไม่ต้องตื่นมาขึ้นเครื่องตอนหกโมงเช้า ง๊า

 

วันนี้ก้ไปบ้านออม เอเย่นต์สาวผู้เปิดบ้านขยายกิจการจูเนียร์ ขนาดเคยไปค้างแล้วนะ ยังจำทางไปมะได้ ขึ้นรถแท็กซี่ไปกะติ๊บต้องเอาโพยมากาง ฮ่าๆ วันนี้ดูกันมาราธอนมาก ดูแผ่นฟุยุคอน กะหาโคะเต้นหลีดกะพีในชุดวัวเต็มที่ หมู่ห้า ไม่มีอ่ะ หาไงก้ไม่เจอ แล้วมันอยู่ไหนกันแน่เนี่ย ชาตินี้จะได้มีไว้ในครอบครองป้ะเนี่ย แง๊

 

วันนี้ก้เมามายไปกะนิวส์ทุกคนเรย โดยเฉพาะ เคเคคิตตี้ โอย น่ารักจิงๆให้ตายเหอะ ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ววว

 

วันนี้แม่ไปแลกเงินเยนมาให้แล้วล่ะ ง่ะ ตอนนี้สมองถูกใช้งานหนักเพราะคำนวนความอยู่รอดในอีกเดือนครึ่งข้างหน้า คิดเท่าไหร่ก้ยิ่งปวดหัว อยากช้อปกระจุยแต่ก้ห่วงค่าคอนกะค่าเดินทางแล้วยังค่ากินอีก โอย กินแกลบดีกว่า ฮือๆ

 

วันนี้มีผลสอบวัดระดับมาให้ช้ำใจเล่น เฮ่อ ปีหน้าจะเปิดดูหน้าข้อสอบก่อนทำเหอะ โง่บรมเรยโอ่กั้นเอ๊ยยย

เกิดมาเกือบจะยี่สิบปี เชื่อป้ะว่าไม่เคยไปเดินจตุจักรเรย เคยไปเฉี่ยวๆ แต่ไม่เคยไปเดินจิงๆซะที วันนี้ได้ฤกษ์ ไปกะกิฟท์กะนุ่น แล้วก้เพื่อนนุ่นคนญี่ปุ่นที่มาจากฮอกไกโดสองคน ชื่อ ยูกะ กะ ซานาเอะ(ชื่อแปลกเหอะ) เรากะกิฟท์ไปเพื่อซื้อของฝากให้โฮส คนเยอะมากกกก มาจากไหนกันเนี่ย โคดร้อนนนนด้วย ทางเดินก้โคดแคบ เรากะกิฟท์แทบจะเสียชีพ แต่ก้ดีที่ได้ของฝากมาหลายอย่าง โดยเฉพาะของน้องๆ เด็กน้อยทั้งหลาย แต่ของตัวเองไม่ได้เรยซักอย่าง ไม่รู้เหมือนกัน ทั้งๆที่อยากได้เสื้อผ้า แต่ไม่เจอไรถูกใจเรยง่ะ ง่ะๆๆ

 

เดินได้ถึงแค่บ่ายสองกิฟท์มันก้กลับไปก่อนเพราะต้องไปหาหมอ เราเรยเปนไกด์ฉายเดี่ยวนำสาวยุ่นช้อป เดินช้อปกะคนญี่ปุ่นนี่แอบลำบากใจ เค้าไม่ค่อยแสดงออกว่าอยากได้อะไร เดินผ่านร้านก้ยิ้มๆเฉยๆ แต่พอเดินไปๆมาๆก้มาบอกว่า อยากได้ของร้านโน้นที่เดินผ่านมาสิบล้านปีแสงแร้ว ง๊า แต่ก้เอาเหอะ ช่วยเค้าซื้อของได้เราก้ดีใจ คุยไปคุยมา กรี๊ด ชอบนิวส์เหมือนกัน เมาท์เรยค่ะ แล้วเราก้เพิ่งจะได้รู้วันนี้เองว่าชื่อเพลง sayaendou (ถั่วลันเตา)ของนิวส์มันมีความหมายว่า ในฝักถั่วลันเตามีเม็ดถั่วอยู่เยอะอยู่รวมกันในฝักเดียว เหมือนนิวส์แต่ละคนที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว (one piece) นี่ ลึกซึ้งป้ะ โคดขำอ่ะ คิดได้ไงเนี่ย

 

เที่ยวติดกันหลายๆวันแบบนี้ นอกจากจะเหนื่อย เผาผลาญไขมันไปกะเหงื่อแร้ว ยังไหม้เป็นหมูปิ้ง พรุ่งนี้ขอลาวงการ นอนอยู่บ้านละกันนะ ไม่ไหวแร้ว แบตหมดขอชาร์ตหน่อยเหอะ

 

ป.ล. แอบเจออุ้นเหม่เอกญี่ปุ่นที่จตุจักรแหละ ฮ่าๆ ก้ปาล์ม ภัทรพล ศิลปอนาจาร ไง เอิ๊กๆ 

ป.ล.อีกที ขอไว้อาลัยแก่หนูน้อยของกิฟท์ ที่ชินจั๊ตตะ ที่จตุจักรเพราะอากาศร้อนเกิน น่าสงสารจิงๆ

 

ตื่นเช้าเปนประวัติการณ์มาก เพราะวันนี้น้องเบสนัดไปเที่ยวกะโฮสแม่เค้าที่มาจากฮืโรชิม่า แทบล้มประดาตายเพราะเมาเกะค้าง ลากสังขารออกจากบ้านไปตอนเจ็ดโมงครึ่ง ทัวร์รอบกรุงเทพเรย ไปทั้งวัดพระแก้ว วันโพธิ์ วัดอรุณ พักกินข้าวตอนบ่าย แร้วไปพระที่นั่งวิมาณเมฆต่อ(แต่ไปมะทัน เค้าปิดแร้ว) ไปเกาะเกร็ด แล้วก้ไปกินข้าวที่สีลม วิลเลจ ไม่ได้ไปเที่ยวแบบนี้ตั้งแต่เดือนสิงหาปีที่แล้วที่พาอาโออิ เซนเซย์ไปเที่ยว ก้หนุกดี ถือว่าไปไหว้พระได้บุญด้วย ครอบครัวน้องเบสทุกคนน่ารักมาก

 

โฮสแม่เบสตลกมากอ่ะ เค้าพูดสำเนียงฮิโรชิม่าแบบเต็มปากเต็มคำ ฟังแล้วน่ารักมาก ทำเอาเราติดต่อมาด้วย พูดติดปากไปทั้งวันเรย ไม่ได้เจอคนต่างจังหวัดจ๋าที่น่ารักและจริงใจแบบนี้นานแร้ว เราก้สนุกไปด้วย ช็อตเด็ดคือตอนที่เรากะเบสหลอกเค้าว่า ทหารที่ยืนเฝ้าอยู่ในวัดพระแก้วเป็นหุ่น เค้าก้เชื่อแล้วเดินเข้าไปจะถ่ายรูป เอามือไปจับๆมือทหาร (คิดในใจ ทำไมมันเหมือนจิงจังฟระ?)แล้วทหารเค้าเรยแกล้งขยับมือ เค้ากรี๊ดแร้ววิ่งแนบเรยอ่ะ ทุกคนขำกลิ้ง เค้าบอก โคตรตกใจไม่ไหวแร้ว ฮาเหอะ

 

ทั้งสนุกและเหนื่อยโคด เพราะเดินมาราธอนมาก ที่สำคัญ โคดร้อนนนน โคดบรมร้อนเหอะ ไม่ได้ทาซันบล๊อคไปอีก ช่างกล้า ได้ผิวหนังไหม้เกรียมมาเป็นของฝาก เซ็งเรย เพิ่งโดนแดดที่สแตนด์งานบอลเผามาหมาดๆเมื่อสองเดือนก่อน เจอนี่อีก จะกลับบ้านเกิด(?)วันเสาร์นี้แร้ว ไปแบบยามัมบ้าเกิร์ลนี่ จะดีหร๊อ?

 

เอ๊ยยย ยังไม่ได้ลิสของฝากที่จะซื้อเรย กรำ ไปช้อปพุ่งนี้แร้วซะด้วย ไอกิฟท์นัดตอนสิบโมงอีก จะมีชีวิตรอดตื่นไปทันมั๊ยเนี่ยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ไปเกะมาอีกแร้ว พุ่งนี้ก้จะไปอีก เอาเข้าไป ว่าจะย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ บิ๊ค เอคโค่ให้รู้แล้วรู้รอดไปเรยดีมั๊ยเนี่ย

 

เมื่อเช้าถ่างตาตื่นมาได้ตอนบ่ายโมง เพราะจิตใต้สำนึกมันเรียกร้องว่า ต้องไปเอาวีซ่า แต่โทรคุยกะออมมันบอก ไม่เปนไรเด๋วมันไปเอาให้เอง กะนอนต่อถึงบ่ายสอง โทรสับดัง กรี๊ด กรำจิงๆลืมไปว่าวันนี้มีนัดไปเกะ ฟุตาริ เด๊ะ โอ้วว อาบน้ำแต่งตัวแทบไม่ทัน ออกไปสยามก่อนเพราะจะไปหาหนังเรื่องที่ดูค้างไว้ให้จงได้ ไปถึง ง่ะ ไม่มี หนังที่อยากได้หลายเรื่องก้เปนพากษ์ไทย นี่จะให้ไปซื้อดีวีดีบ๊อกซ์ที่ญี่ปุ่น ราคาไม่เท่าไหร่ แค่เกือบหมื่นบาทเอง ใช่มั๊ยยยย แต่เพราะความอยาก อาจจะตัดใจซื้อ แล้วเงินดูคอนนิวส์ของกรูล่ะ หมู่ห้าจิงๆ

 

แวะไปนั่งชิลกินหนมแป๊บแล้วก้ไปเกะ โอย รถติดบรมมาก กว่าจะไปถึง ห้าโมงนิดๆแร้ว แต่หนุกมากเรย ร้องแต่เพลงฮาทั้งนั้น ขำเวย์อ่ะ ร้องเพลงทีน8เกรดA สองสามรอบเหอะ "ครับ ผมพร้อมแล้วครับ ผมรักคุณจิงๆ" ขำกว่านี้ มีอีกมะเนี่ยยย ร้องสองคน ชิลมาก สองชั่วโมงขาดตัว เซพไว้เพราะเด๋วพุ่งนี้ก้ต้องมากะเหล่าแก๊งค์เด็กน้อยเอเอฟเอสอีกหลาย

 

วันนี้ก้เปนหนึ่งวันที่สนุก และได้คิดถึงอะไรหลายๆอย่าง ความจริงบางทีคนเราก้ลืมไปนะ ว่ามีอะไรดีๆในชีวิตเยอะ ของ บางอย่างที่มีค่า บางทีเราก็ลืมมันไป แต่วันนี้เหมือนได้กลับไปเห็นคุณค่าของมันอีกครั้ง ดีใจจัง

 

”どこに行っても、絶対会いに行くからね”

 

เพราะฉะนั้น ได้คำตอบแล้วล่ะว่า จะตอบเมลล์เค้าว่าอะไร

 

ป.ล. ดาว อยากจะช่วยอะไรจังเลย อยากจะหาคำพูดดีๆมาปลอบ แต่ก้ทำอะไรไม่ได้ อยากให้รู้นะ เรา กะ เพื่อนๆทุกคนรักและเปนกำลังใจให้เสมอนะ รักดาวนะ

วันนี้ก้เปนอีกวันที่หมดไปกับการนอน กิน และ ดูทีวี ดูได้ดูดี ดูทั้งวัน ดูไปกินไปอีก อย่างนี้สินะถึงได้ผอมมม

 

ตื่นมาตอนเที่ยง ก้ไปรื้อเอาดีวีดี เรื่อง swing girls มาดู รู้สึกชื่อไทยว่า สาวสวิงค์กลิ้งยกแก๊งค์ ไรเนี่ยแหละ เรื่องนี้เข้าตอนอยู่ญี่ปุ่น แต่ก้ไม่ได้ไปดู เพราะ... ไม่มีตังค์ ฮ่าๆ ดูหนังที่ญี่ปุ่นที พันกว่าเยนแน่ะ เปลืองออก อยู่โน่นจะไปดูหนังเฉพาะตอนที่มีคนเลี้ยงเท่านั้นแหละ (แหะๆ) ชอบหนังเรื่องนี้มากมาย ดูกี่ทีฮาได้ตลอด ยิ่งฉากที่วิ่งหนีหมูป่า โคตรฮา ที่ชอบที่สุดคือ ทั้งเรื่องมันจงใจพูดสำเนียงบ้านนอกง่ะ ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเปนสำเนียงแถบๆยามากาตะ ยิ่งฟังยิ่งฮา อี๊นนนนด่าเบ๋??? กร๊ากก นึกถึงงอด(?)เซนเซย์ที่เคารพรักขึ้นมาทันทีเรย ถ้าจำเอาภาษาญี่ปุ่นในเรื่องนี้ไปพูดล่ะก้ สแตนด์ดาร์ดแจแปนนีส ของ อิมาอิ กระจุยแน่

 

ดูเสร็จก้ดูซีรีส์ต่อ หนังเมกซิโกอ่ะ น้ำเน่าไม่ไหวแร้ว เรื่อง when you were mine แต่ก้ดูเพราะมันว่าง ดูเส็ดก้ดูหนังช่องสตาร์มูฟวี่ เรื่องนี้ลืมชื่ออ่ะ เคยเช่ามาดูแล้วแต่ดูไม่จบเอาไปคืนซะก่อน ที่ Alexes Blendel เล่นอ่ะ น่ารักดี พระเอกหล่อลากมาก เด๋วต้องไปสืบประวัติก่อน ฮิๆ

 

ของกินยามดูหนัง ไม่ใช่ป๊อบคอร์น แต่เปน "เอดามาเมะ" เพิ่งรู้ตัวว่า ติดถั่วเอดามาเมะงอมแงม ยิ่งช่วงสอบตอนอ่านหนังสือต้องกินไปอ่านไปทุกทีเรย เปนของกินประจำบ้านมาก กินแล้วหยุดไม่ได้ พูดแล้วหิวเรย (กรำ)

 

เมื่อกี้ก้เพิ่งทำอะไรที่น่าจะทำตั้งนานแล้ว คือ จัดกองชีท เพิ่งรู้ตัวว่าแค่ปีเดียวเรียนไรไปเยอะมากกก พอมารื้อชีทดูแล้วอึ้ง แค่ไทยลิทอย่างเดียวก้เปนตัน เป็นเด็กอักษรนี่น่าสงสารจิงๆ เด๋วจะจัดชีทไว้ดีๆให้น้องรหัส เฮ้อ เปนพี่รหัสซะแล้วเรา ปีหน้าก้เปนป้า อีกสองปีเปนย่า กรี๊ดดดด จัดชีทไป คุยโทรสับไป ชั่วโมงนึงกว่าจะเส็ด เฮ้ออออ

 

พูดถึงคุยโทสับ เมื่อวานเปนไรมะรู้แปลกมาก เพราะกะจะเล่นคอมเล่นเอมแบบมาราธอน ดันมีโทรสับเข้ามาตั้งแต่บ่ายยันเที่ยงคืน ออนเอมก้เซต on the phone ตลอดเรย ขำเจงๆ อยู่เฉยๆไม่เห็นมีใคโทมา แต่พอจะทำไรซักอย่าง โทมากันใหญ่ แต่ก้ไม่เปนไรหรอก ชอบคุยโทสับ อิๆ

 

เหมือนพีเรยเนอะ เมื่อวานคุยโทสับกะจินไปครึ่งชม. อุ้นเหม่ จิงๆ (เอ่อะ ไม่เกี่ยว)

 

ไปดีก่า ต้องไปหาวิธีดูคลิปโคะยาม่าให้ได้ มิไต๊ด่าเบ๋~

 

ป.ล.อยากตัดผมง่ะ หน้าม้าปิดตาเปนโนบุตะไปแร้ว

ในที่สุดก้คิดจะทำไดกะเค้าบ้างแล้ว ก้คิดไปคิดมา ไม่อยากลืมว่าวันนี้ไปทำไรมา (เด๋วนี้ยิ่งอัลไซเมอร์รับปะทานอยู่) เรยจะเขียนไดล่ะนะ ฮิ้ววว

 

สอบเส็ดแล้วววววววว หลังจากที่ทรมานไม่ได้นอนมาหลายวัน ข้อสอบก้ยากบรม เฮ้ออออ ในที่สุดก้ผ่านพ้นไปได้ จบปีหนึ่งแล้ว ไม่อยากเชื่อเรยว่าจะเร็วขนาดนี้ รู้สึกเหมือนเพิ่งเข้ามาเองง่ะ แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะเนี่ย

 

เกรดเทอมนี้ก้ชิลสุดๆ ไม่หวังไรแล้ว คงเน่าสนิท

 

สอบเสดก้ต้องฉลอง ฮิ้ววว ไปเกะมา แถมอายาโกะ กะ ยูริกะ ก้มาด้วย หนุกมาก ไม่ไหวแร้ว (ได้ข่าวว่าไปได้ไปดี อาทิดที่แล้วก้ไป) ร้องเพลงซะเสียงแหบเรย แถมไม่มีหนมกินอีก ก้ด้วยความงก ไม่อยากเสียเงินซื้อของกินในเกะมันแพงโคด เรยซื้อน้ำกะหนมเข้าไปกินเอง กรำ ครั้งก่อนๆก้ไม่เหนเปนไร แต่คราวนี้เค้าไม่ให้อ่ะ เอาไปเรย หมู่ห้ามากเรยต้องออกมากินหน้าเคาท์เตอร์ เอ่อะ มาก (ลูกค้า วีไอพี โกดดดด) แต่ก้เอาเหอะ ร้องต่อได้ไม่สนใจ ร้อง 4 ชม เต็มๆ เฮ้อ ทำไปได้เนอะ

 

เสดแร้วก้ไปกินราเมงด้วยล่ะ อยากจะกินแบบเปนเซตที่มีเกี๊ยวซ่า แต่อยากกินมิโซะราเมง เค้าไม่ให้เปี่ยนง่ะ หมู่ห้าอีก เรยสั่งแยก แล้วก้แบ่งเกี๊ยวซ่ากินกะ ยูริกะ อร่อย ฮิ้วว หนุกหนานมากเมื่อวาน

 

เมื่อวานกินมากไปหน่อยมั้ง วันนี้ตื่นมาเรยปวดท้องแต่เช้า ฮือ เศร้าจายจิงๆ ไม่อยากตื่นเรยแต่ต้องไปสถานทูตกะหลิงกะออม ไปทำวีซ่าตอน 9 โมง เรยตะกายจากเตียงลงมาได้ ไปถึงคนก้โคดเยอะ แต่ดีที่ยื่นทีเดียวได้สามคนเรยไม่เสียเวลามาก แป๊บเดียวก้เส็ด

 

อยากไปเร็วๆจังเรยน้า คิดถึงจัง

 

ก่อนกลับแวะไปห้องสมุดไปดูหนังที่ดูค้างไว้ มันหนุกมากมาย ดูจนเหลืออีกแค่ม้วนเดียวจบแล้วแท้ๆ แต่ม้วนสุดท้าย บรรณารักษ์เค้าบอกว่ามันพังง่ะ ดูมะได้ กรำเจงๆ อยากดูง่ะ ถ้าไม่ได้ดูคงขาดใจตายแน่ เด๋วไปคราวนี้จะไปหาเช่ามาดูให้ได้เรย (โหมดติดละครญี่ปุ่นงอมแงม)

 

อัพยาวไปป้ะเนี่ย แค่นี้ละกัน ไปโหลดคลิปต่อละ จ้าเน バイバイだっちゃ～